لذت های روحی یا معنوی که منشأ آنها روحِ انسانِ : - با مرگ تمام نخواهد شد - و چون روح جاویدان است، آن هم جاویدان خواهد بود - به نسبتِ لذات حسی، شیرینیِ بیشتری دارد - و با مرتبه ی عالی نفس انسان در ارتباط است.

برای احساسِ بهتر داشتن و درکِ خوشبختی و آرامش باید به دنبالِ لذتی رفت که ترسی بابت از دست دادنش برات نباشه.. آرامش بیشتری رو به تو بده و حالِ تو رو خوب کنه.. روح انسان هرچی تو مراتبِ عالم، بالاتر میره لذت های بهتر و عالی تری رو تجربه می‌کنه. و چون عالی ترین مرتبه ی عالم، خداست .. پس بالاترین لذت، لذتِ نزدیکی به اونه :))

و به عنوان آخرین جمله ی بحثِ امشب:

لذت های روحی و معنوی اگر درست و کامل درک بشن، در درونِ خودشون همه ی انواع لذت های مادی رو هم جای میدن و دارند. :) ( عملا داره میگه: کافیه عاشقی بلد باشی* )

_

آدمیزاده به دنیا می‌آید که غرق شود، غرق. حالا می‌خواهد غرق در رودخانه باشد، دریا باشد، غم باشد، غصه باشد، چشم‌های یارو باشد، فیلم‌های ازو باشد، چی باشد، چی نباشد! تهش غرق شدن است..! ببین چی پیدا می‌کنی که خوشت بیاید بعد غرق شو توش خودت را راحت کن! - امین اسدی مقدم  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

من آن ستاره ی شب زنده دارِ امیدم،که عاشقانِ تو تا صبح می‌شمارندم.

کجا باید رفت که نباشی، که ندیدَت.. که تنها باشم؟ مقصدِ فرارم به کدام مسیر باشد که سر راهش سبز نشوی؟ کدام خیابان؟ کدام شهر؟ کدام خانه و کدام اسم؟ کجای این جهان تنهایم میگذاری تا ببینم زندگی ام به چند من است؟ - Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

- صبح با تمام دلتنگی هایَش بخیر!

اوه اوه یکی اومده ناشناسُ عجب قشنگ کرده.. چه شعر و تکستای خفنی ممبر دم شما گرم*