اشتباهِ خوب"
_
بیا تا گل برافشانیم و مِی در ساغر اندازیم
فلک را سقف بِشکافیم وُ طرحی نو دراندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خونِ عاشقان ریزد ..
من و ساقی بدو تازیم و بنیادَش براندازیم:)!
شرابِ ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم
نسیمِ عِطر گردان را شکر در مجمر اندازیم ..
چو در دست است رودی خوش،بزن مطرب سرودی خوش!
که دستافشان غزل خوانیم وُ پاکوبان سراندازیم
صبا خاکِ وجودِ ما بدان عالیجناب انداز؛
بوَد کان شاهِ خوبان را نظر بر مَنظر اندازیم
یکی از عقل میلافَد، یکی طامات میبافد
بیا کاین داوری هارا به پیشِ داور اندازیم.. :)
بهشتِ عدن اگر خواهی، بیا باما به مِیخانه
که از پای خمت روزی به حوضِ کوثر اندازیم؛
سخندانی و خوشخوانی نمیوَرزند در شیراز ..
بیا حافظ کهتا خودرا به ملکی دیگر اندازیم:)"