_

[ امسال‌م اما علمدار، با لطف خدا یه عااالمه مهربونی‌هایِ کوچولویِ رنگی به بچه‌های هیئت‌ش هدیه داد .. ] - این‌بار نه من، که رفقام اصل کاریش بودن، دمتون گرم*

. . . .

_

أنا الغریب‌.. هَل مَن ناصر یَنصُرنی؟ :))))) ..

_

_

و عشقِ باری‌تعالی چه‌ می‌کند با قلب و روح آدمی که او را به گونه‌ای در آغوشِ مهر می‌کِشد و می‌کُشد، که در عطشِ [فراق]، برای تنها لحظه‌ای نگریستنِ او، در کنار چشمه‌ای زلال، لب‌تشنه می‌رقصاند و با دست خویش زخم می‌زند و زخم‌های خویش را می‌بوسد چرا که همگی برای اوست و او [صبر] برای خودش را دوست دارد و عشق را بیشتر نصیب‌ش می‌کند ؛ پس با عشقِ خودش قلب اورا سخت به آتش می‌کشد و او با حرارتِ شعله‌‌هایش، گویی جانِ دیگری در برزخِ چون باغِ گل ابراهیم گرفته است.. صبرِ حسَین و خاندان حسَین در عاشورا، تنها از امیدِ تماشاگریِ صاحبِ عشق، خالقِ خون و اثبات [ أحلی من العَسل] بودنِ فانی و فدایی شدن به پای حضرتَ‌ش بود.. خونِ فرزند چندماه‌اش را به آسمان ریخت ؛ دست های بریدهٔ علمدارش را به آسمان بلند کرد ؛ قطعه‌قطعه های پیکر شَهزاده‌اش را برای آسمان شمرد ؛ عرق شرمندگی‌‌ برای قاسمِ برادرش را با گرمای خورشید آسمان خشک کرد ؛ خواهر و اهل و ناموس‌ش را از چنگ نامحرمان به آسمان سپرد ؛ غربت و مظلومیت و تنهایی‌اش را به رخ آسمان کشید ؛ محبت و بخشندگی‌ و دست‌گیری‌ از خون‌ریزانش را بخاطر خلقِ آسمان بودن‌شان بهشان خرج کرد حتی تا لحظه‌هایی قبل از روی شن و خار‌های بیابان سر بریده شدنش.. زیر آسمانِ خداوندَش بیشتر و بیشتر و بیشتر چرخید و درخشید در خون‌ش تا که او اورا صدا کرد خونِ خدا.. و تا فهمید که به چشم آمده است، بیشتر در خون خود غلتید و سجدهٔ شکری عاشقانه بجا آورد و تسبیحات مادرش را در قامت نیزه‌ها زمزمه کرد.. بعید نبود از زینب که فرمود [ چیزی جز زیبایی ندیده است ] ؛ چرا که عاشورا صحنهٔ عشق بود و حسین نقاشِ عشق.. و این خاندان ، صاحبِ مکتب عشق‌اند .. عشق را می‌شناسَند و می‌بینند و عاشقی را آنها برایمان معنا کرده‌اند . - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

چقدر اینو دوسش دارم..

من قبلا مشکلاتمو با خواب حل میکردم، حالا خوابیدنم خودش شده یه مشکل

POV: حالا میفهمم بتمن چرا تنها بود فکرکن کل شبو درحال نگهبونی شهر باشی صبح که میخوای بخوابی عیال و اهل منزل بیان بالاسرت بگن: چه صبح دل‌انگیزی خواب بسه پاشو به زندگیمون برس☺️😗

[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]