برای سوخته دل، بستر و مزار یکیست تمشکِ ترشِ لب و تُنگِ زهرمار یکیست تفاوتی نکند اشک و بغض و هق هقِ ما مسیرِ چشمه و سیلاب و آبشار یکیست هنوز گُرده ی سهراب، سرخ مثل عقیق هنوز رسمِ پدر سوزِ روزگار یکیست هنوز طعنه به جان میخرد زلیخا و هنوز بر درِ کنعان امیدوار یکیست هزار بار دلم سوخت در غمی مبهم دلیلِ سوختنش هر هزار بار یکیست حرام باشد اگر بی وضو بغل گیرم که قوسِ پیکره ی برنو و دوتار یکیست شبی ترنج به بَر میکشد شبی حلاج شکایت ازکه کنیم ای رفیق؟!دار یکیست دو مصرع اند دو ابرو شکسته نستعلیق میانِ هر غزلی بیتِ شاهکار یکیست به دستِ آنکه نوازش شدیم، تیغ افتاد دلیل خون جگریِ من و انار یکیست! به دشنه کاریِ قلبم برس ادامه بده خدای هر دوی ما انتهای کار، یکی‌ست

🖤 در آن دوری و بدحالی نبودم از رُخت خالی به دل می دیدمت وز جان سلامت می فرستادم . سزد کز خونِ من نقشی برآرد لعلِ پیروزت که من بر دُرج دل مُهری به جز مِهر تو ننهادم . @gorbe_ir

بیا ره توشه برداریم... @gorbe_ir

💠 عبور مویه کنان قطار، بعد از تو هزار ‌پنجره‌ٔ بیقرار، بعد از تو دو تکه ابر سیاه و دو جویبار روان دو چشم دلنگران، زار، زار بعد از تو طنینِ دلکشِ گنجشک‌ها! کجا رفتی؟ که رفته همهمه شاخسار بعد از تو درون کولهٔ گلدار تو چه بوده مگر؟ ندیده هیچکس اینجا بهار بعد از تو تو آرزوی منی هرزمان که خیره شوم به هر ستارهٔ دنباله دار بعد از تو کجاست خندهٔ آسوده ای از عمق وجود کجاست دلخوشی روزگار بعد از تو...🚶🏻‍♂ #محمدحسین_امیری «مرداد۱۴۰۲» @gorbe_ir