در گوشه ای خالی از اغیار شراره های اتشین اذهانم، چون جنگنده ای قوی پنجه به سمت منزلگه خلوت من روانه میشوند و با طنابی از جنس درد مرگ شادی را برای من حتمی میسازند،شراره های اتشینی که با یک درخشش متولد میشوند و سرانجام در مرداب مرگبار مغزم پایان خود را رقم میزنند. اشیانه ی کوچکم که به سستی تارهای عنکبوت است،با تهاجم دسته دسته ی سکوت و تاریکی در خود فرومیریزد و من،با چشمان تماشاگرم به شکست خود در برابر سیل هولناک افکار مهیبم مینگرم. چه بیمناک است که هر شبانه روز، در گوشه ای از دنیا، انسانی با نفوذ افکار متفرق خود درهم میشکند و هنگام سحرگاه،با تنی زخمی و چهره ای که از فرط اشفتگی ویران شده است به استقبال ادامه ی زندگی خود میرود. این، چرخه ی بی رحمانه ی طبیعت است که با هر فروریختن یک قلب در خفا قلب دیگری متولد میشود و سرانجام، انسان در میان تمام این ویرانه ها بازهم می ایستد و به انتهای این مسیر تاریک فکر میکند،شاید معنی زندگی همین است، اینکه با درد در هر خلوت خود فروبریزی وبه دنبال رگه های کم نور شادی روانه شوی. _پانته آ.

آن که این دشواره پاسخ گوید ایا کیست؟ در کدامین سوی باید زیست؟ در ظلام ظالم بر من، یا در ان افاق پر اشراق روشن در من؟ _شفیعی کدکنی.

جناب عطار در وصف درد یک فرد عاشق میگن که: و گفت:اگر دوزخ مرا بخشند هرگز هیچ عاشق را نسوزم از بهر انکه عشق خود اورا صدبار سوخته است.

هر عشقی میمیرد! خاموشی می‌گیرد.... عشق تو،نمیمیرد؛🤍

وقتی به سرنوشت نهایی همه چیز نگاه میکنی، فایده ای در این همه جنجال نمیبینی. _اروین د یالوم.

من عابر بیابان بی کسی ام که از وحشت تنهایی خود فرياد میزند. _احمد شاملو.

زندگی، نامی که نمایانگر زنده بودن و نفس کشیدن قلوب شاد و غمگین است،اری زندگی، ابادی با صفایی که ویرانی و فروپاشی قلب ها و روح ها در ان امری عادیست. روزها سراسر نشان از تاریکی و نیمه شب ها فرصتیست برای در اغوش گرفتن رنج ها و دردهای خویش. دنیایی که اکنون درباره او مینویسم دنیای وارونگی است،دنیایی که در ان قلب های پاک و منزه به استقبال فراموشی میروند و سیاهی، نقشیست که دیوارهای جهان را مزین کرده است.چشمانی که همچون دریچه ای به سوی عطوفت اند خیلی زود با حس ترسناکی به نام درد پیوند میخورند و لبخندها،رهگذرهای شتابانی اند که به سوی مقصد میدوند. این زندگیست، قفس نیست اما اسمانی هم برای پرواز ندارد، غم حکمفرمای ثابتی نیست اما شادی هم هميشه جریان ندارد،این زندگیست، دنیایی سرشار از وارونگی و ابهام در دل حقيقت. _پانته آ.

صدای آرامش بخش خانم هایده❤️

رنج او انقدر طولانی شد که اطرافیانش ان را از یاد بردند و فراموش کردند که او سخت در عذاب است. _البرکامو.

در این پیرانه سر سجاده ای دارم که میترسم خدا با ان مرا ز حلقه دوزخ بیاویزد مرا روز قیامت با غمت از خاک میخوانند چه محشر میشود مستی که از خواب تو برخیزد _فاضل نظری.

دنیا بزرگ است و رنج من هم به همان اندازه وسیع. _پانته آ

سلام بر زمینی که برای صلح افریده شد و هیچ روزی روی صلح را به خود ندید. 📜محمود درویش.