آنگاه که غرور ِکسی را له میکنی !
آنگاه که بندهای را نادیده انگاری ..
آنگاه که کاخ ِآرزوهای کسی را ویران میکنی ،
آنگاه که شمع ِامید ِکسی را خاموش میکنی ..
آنگاه که حتی گوشَت را میبندی تا صدای خرد شدن ِغرورش را نشنوی !
آنگاه که خدا را میبینی و بندهی ِخدا را نادیده میگیری ؛
میخواهم بدانم، دستانت را به سوی کدام آسمان دراز میکنی تا برای خوشبختی ِخودت دعا کنی ؟!
- سهراب سپهری