دریا آینهی بیکران آسمان است؛پهنهای که هیچ نگاهی را پایان آن توان یافتن نیست.موجهایش پیوسته میآیند و میروند.
بیآنکه از خستگی سخنی گویند.هر خروش آن،حدیثی است از هزاران سال خاموشی و صبوری....
در برابر دریا،آدمی خویش را ذرهای کوچک مییابد؛ذرهای که با همهی تمنّا و غرور در برابر عظمت این پهنهی آبی جز مسافری گذرا نیست.نسیم دریا،بوی نمک و خاطره را در خود دارد.
خاطرهی سفرها،وداعها و دیدارهایی که بر ساحل رقم خوردهاند.
اما در ژرفای آن،سکوتی سنگین نهفته است.سکوتی که به یاد آدمی میآورد: هر چه در سطح پرهیاهوست،در اعماق آرام میماند.چنین است دریا...
همهمهای بیپایان در ظاهر و آرامشی بیکران در باطن.
•𝑯𝒀𝑼𝑵
29𝑺𝒆𝒑𝒕𝒆𝒎𝒃𝒆𝒓2025
ولی اون موهاش کوتاه بود به کش نیازی نداشت.پس اون نوار مشکی دور مچ دستش متعلق به کیه...))