رنگِ یاسمن،رنگِ آرامشِ دل است؛آنگاه که غبارِ روزگار فرو مینشیند و جان در خویش سکوت میکند.
رنگی است نه به تندیِ شوق،نه به سردیِ غم...
میانِ میانِ هر دو،چنان که میانِ شب و سپیده،نغمهای نرم پنهان باشد.
یاسمنی،بوی مهربانی دارد؛
بوی دستی که بیکلام،دل را نوازش میکند.
رنگِ کسانی است که در خروشِ جهان،
بیآنکه فریاد زنند،آرام میدرخشند.
و چه خوش آن دل،
که رنگِ یاسمنی گیرد؛
دلِ آرام،دلِ صبور،دلِ عاشقِ خاموش.
•𝑯𝒀𝑼𝑵
17𝑶𝒄𝒕𝒐𝒃𝒆𝒓2025
خانواده اینشکلیه که به زور میخوای خودتو از سختی ها و دردای مخفی که در طول شب که اونا خواب بودن و تحمل کردی نجات بدی بعد میان یچیز میگن یکاری میکنن گند میزنن تو حالت و بعدش خودشون تنها میشینن تو پذیرایی میخندن و خوش میگذرونن.بگین اضافیم دیگه این کارا چیه:)