چو گلدانِ لب پنجرھ‌؛ پر از خاطرات ترڪ ‌خوردھ ‌‌ایم!

ـــ🪴ـــ

ـ ـــ ــ گمان میڪنم هر آدمی باید پشت پنجرھ ی اتاقش یک گلدان گل شمعدانی داشتھ باشد؛ ڪه ھ‌ربار گلھ‌ایش خشک میشود و دوبارھ گل میدهد،یادش بیفتد ڪه روزھ‌ای غم ھ‌م به پایان میرسند :)

؏شق آبۍ است دریا آبیست آسمان آبۍ است تۅ آبۍ هستۍ من ماهۍ مۍ شوم ۅ در تۅ شنا مۍ ڪنم من پرندھ مۍ شۅم ۅ در تۅ پرواز میڪنم تۅ چگۅنہ پرواز میکنۍ تۅ چگۅنہ شنا میکنۍ . .!'

قهرت را مۍ تۅانم تحمل ڪنم بہانہ ات را .. لجبازۍ ات را .. اما دامن آبۍ چین دارت را نہ ؛ ماهۍ ڪۅچكی مۍ شوم ڪہ بعد از عمرۍ دریا را دیدھ !

آبۍ تر‌ از آنم بۍ رنگ بمیرم از شیشہ نبودم با سنگ بمیرم من آمدھ بودم تا مرز رسیدن همراھ تۅ فرسنگ بہ فرسنگ بمیرم تقصیر‌ ڪسۍ نیس‌ اینگونہ غریبم شاید ڪہ خدا خۅاست دلتنگ بمیرم.!''

_