بذار کامل بگم(خیلی دارم حرف می‌زنم؟ نمی‌دونم. به نظرم جالبن) دیشب نیکا گفت خیلی ناراحتم. بچه‌‌ها همش کنار درخت آرامش آشغال می‌ریزن به منم که می‌گم نریزید گوش نمی‌دن. گفتم درخت آرامش چیه؟ گفت درختیه که بهم آرامش می‌ده. وقتایی که زینب(دوستش) غایبه یا با یکی دعوام شده یا ناراحتم می‌رم پیشش و باهاش حرف می‌زنم. وقتی بغلش می‌کنم بهم آرامش می‌ده برای همین بهش می‌گم درخت آرامش. منم اینجوری بودم که وااااوووو بچه جون تو ورژن فسقلی منیییی😭✨️

خدای عزیزم لوکیشن دعام رو بروزرسانی کن من دیگه تهران نیستم قمم. این ور بارون بفرست😭

من ایییینهمه باهاتون حرف می‌زنم و ناشناسام همیشه خالیه. شایدم براتون آدم ناجالبیم‌. هعب. نمی‌دونم.

«بیا، اینم وقت زندگی کن.» با کمکِ یگانه، محو و خاتون. 🎍✨

حرفه‌ای نیست ولی خیلی قشنگه:))))

روزای ده تا یازده سالگیم رو اگه بخوام با یه عکس توصیف کنم:

خیلی حال می‌داد. وای. کاش هنوزم انقدر همه چیز خوب بود🫠

این کتابای جمشید خانیان و رولددال بچگی منو ساختن. اصلا کل شخصیت الانم نتیجه اون کتاباست.

همه دارن نرگس هدیه می‌گیرن. ما هم که حسود نیستیم.

زندگی بدون درس خوندن واقعا حال میده

البته مدرسه رفتن سخت‌تر از درس خوندنه

برای من درونگرا