یکی از نشونههای شعور اینه که وقتی تصمیم گرفتی با یکی دوستیت رو تموم کنی، با طرف دشمن نشی و بازم بتونین باهم حرف بزنین.
من بشخصه میترسم با کسی حرف بزنم که از دوستای قبلیش خیلی بد میگه...
حضرت آقا، من تا جایی که یادمه میومدیم مصلی تا شما برامون نماز بخونید، نه اینکه ما برای شما نماز بخونیم....
توی راه مصلی که بودیم یه دونه دستمال کاغذی هم روی زمین نبود. من اصلا نمیدونستم تهران انقدر اتوبوس داره. جمعیت روون و بدون گرما. آب و وسایل رفاهی کاملا در دسترس. مصلی پر از خادم.
من اهل تشکر کردنم. ممنون، ممنون از دهنم نمیفته. من از شهرداری و هر نهادی که روی این نظم تاثیر داشته تشکر میکنم.
تهران از همیشه جالبتره. هرکس تحمل دیدن تشییع رو نداشته رفته شهرای دیگه. از همهجای ایران و بقیه کشورا محبای آقا اومدن اینجا. این چند روز تهران رو بیشتر از همیشه دوست دارم:)