تنها چیزی که میدانم این است :
تن من مملو از زخم است و هنوز روی پاهای خودم ایستاده ام "
استعداد من ؟ گریه کردن در حد مرگ و بعدش جوری تظاهر کردن به اینکه خوشحال ترین ادم روی زمینم .
کاش میشد این حجم از ناراحتی که نمیدونی داری چیکار میکنی یا چجوری رفتار میکنیو دور بریزی