تمام خانه سکوت ُ تمام شهر صداست ! از این سکوت گریزان ، از آن صدا بی‌زار . .

عاشقِ یک احتمالم در کلاسِ زندگی: احتمالِ این که او هم دوست می‌دارد مرا...

اگه آدمای رومخ نبودن کسی قدر آدمای خوبو نمیدونست...

روزها با فکرِ او دیوانه ام ، شب بیشتر ! هر دو دلتنگ ِهمیم اما من اغلب بیشتر . .

دلم بدون تو غمگین و با تو افسرده است ، چه کرده‌ای که ز بود و نبودت آزرده است ؟!

گاهی نگاه میکنم به کسانی که خود را دوست خطاب می کنند اما حسادت در وجودشان آمیخته...

یه‌ ‌ مرحله‌‌ از‌ زندگی‌ هم ‌هست که بهش میگن : بی تفاوتی ناشی ‌ از‌ صبر بیش ‌ از‌ حد . اینجوریه که دیگه مثل گذشته واسه نبودن ها بی قراری نمیکنی ، بابت دیر جواب دادن ها ناراحت نمیشی ، حساسیت هات کمتر میشه و قبول میکنی که گاهی وقتا آدما رو باید تنها بذاری .

۸٠ تا نشیم؟!🤍🫂 #فور_خواهرانه✨

تزریق داروی بیهوشی با دوز پایین مثل فرورفتن در مه بود. همه‌چیز آهسته محو می‌شد، و سردم شده‌ بود. هشیار شدم. پرستار نامم را پرسید، گفتم. رفت. شک کردم، اسمم همین است؟ به دست‌هایم نگاه کردم. یاد صدایی افتادم: دست حافظه داره و تو پوست من رو فراموش نمی‌کنی. خیالم راحت شد. گرم شدم.

دنیا ؟ مضحکه‌ای گریه‌انگیز است .. !

اون وقتی که باید توضیح میدادم کسی نشنید پس خواهشا منو به خاطر نگفتن خیلی از حرفا سرزنش نکنید!

علی بخشی #شعر