تو مپندار که من فکر تنم
نگران سرطان وطنم!
او که بیمار شود ما همه نیز
《من که بیمار شوم یک بدنم》
وطنم از تن من خسته تر است..
《درک کن درد مرا از سخنم》
اگر بِدانی بعد از مُردن ، چِقدر زود فراموش خواهی شد ، ابداً برای رِضایت کسی زندگی نخواهی کرد ، اِلا خدای متعال!