حمزه معلی - اندیشه اقتصادی
این دوره روایت رو در کانال خبرفوری سراسری دنبال و مطالعه کنید
🌐یکی میگفت: «اگه این کالاهایی که میگید با صهیونیستها ارتباط دارن، چرا مجلس تولیدشونو تو کشور ممنوع نمیکنه؟»
منم گفتم: «یاد یه ناهار افتادم… چند وقت پیش با یکی از نمایندههای خیلی سوپرانقلابی سر سفره بودیم. وسط صحبتهای آتشین درباره تحریم و دشمن و اینا، ایشون با ولع در بطری کوکا رو باز کرد و یه نفس تا نصفه پایین داد!»
خلاصه فهمیدم بعضی حرفها و ادعاها ظاهرا از گلو پایین نمیرن… مخصوصا وقتی گازدار باشن!
🪴 کانال حمزه معلی – اندیشه اقتصادی
⚜️ @h_moalla ⚜️
هدایت شده از ستار هدایتخواه
🔴اتحاد ملّی؛ سهم مردم، سهم مسئولین!
رهبر شهید:
« اتّحاد ملّی را حفظ کنید. کشور ما احتیاج به اتّحاد دارد؛ اتّحاد ملّت ایران. ملّت ایران در خیلی از امور صدایشان صدای واحد است، خواستشان خواست واحد است، [امّا] مسئولان میتوانند این را از بین ببرند. هنر مسئولان ما ایناست که این اتّحاد را، این همصدایی را تکّهتکّه کنند، ملّت را تکّهِتکّه کنند، اینها را از بین ببرند! مسئولین کشور مراقب باشند که این اتّحاد را زیاد کنند. سه قوّه با همدیگر کار کنند و همافزایی کنند؛ مخصوصاً رؤسای سه قوّه. اگر چنانچه این همافزایی، این اتّحاد، این همکاری انجام بگیرد، مطمئنّاً این اتّحاد ملّی روزبهروز قویتر خواهد شد. خب، مذاکره؛ اختلافاتی وجود دارد، یا ممکن است وجود داشته باشد؛ با مذاکره این اختلافات را حل کنید. مگر شما نمیگویید با دنیا مذاکره کنیم؛ خیلیخب، چطور با دنیا میشود مذاکره کرد، با عنصر داخلی نمیشود مذاکره کرد؟ خب بروید مذاکره کنید، حل کنید. بعضی از حرفهایی که آدم اینروزها میشنود، حرفهای اختلافافکنی است، حرفهای وحدتآفرین نیست».(۱۳۹۹/۰۹/۲۶)
[بیانات در دیدار دستاندرکاران مراسم سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی و خانواده شهید سلیمانی]
✍ آخرین نظر سنجی ها از مردم ایران نشان می دهد:
٪۶۴ مخالف مذاکره با آمریکا!
٪۷۳ مخالف آزادی تردد در تنگه هرمز به عنوان پیش شرط برای پایان جنگ یا توافق!
٪۸۲ مخالف پیش شرطی خروج اورانیوم از کشور برای پایان جنگ یا توافق!
✍محسن قنبریان
🔴 #بیداری_ملت 👇
@bidariymelat
گاهی فکر میکنم…
در کربلا اصحاب نگذاشتند تا نفس میکشند، حسین(ع) به میدان برود.
اما امروز ما سربازان سید علی زندهایم و آقای ما، اولین نفر به شهادت رسید.
خدایا! ما را از یاران آخرالزمانیات قرار بده، نه تماشاگران دیر رسیده.
🌐 روایت یک چرخه بیپایان
دو سال پیاپی، تصمیم گرفته شد که قیمت ارز یکسان شود؛
مثل ساختن پلی برای عبور از رودخانهای خروشان.
پل اما هر بار پیش از آنکه کامل شود، ترک برداشت.
۲۴ ماه گذشت…
اما فاصلهی میان نرخ رسمی و غیررسمی، مثل شکافی در زمین، نهتنها بسته نشد؛
گاهی باریکتر شد، اما دوباره دهان باز کرد.
یک سال گذشت و این شکاف به بالای سی درصد رسید…
سال بعد، عمیقتر هم شد.
بعد، «بازار توافقی» ساخته شد؛
اختلاف دهدرصدی پاییز، یک سال بعد به چهل درصد رسید.
اعتراضها بالا گرفت و تالار دوم شکل گرفت؛
انگار برای یک زخم، چسب تازهای زدند…
اما زخم، زیر همان چسب هم باز ماند.
با تصمیمی دیگر، تالارها دوباره یکی شدند.
برای چند ساعت، دریا آرام شد.
ولی بازهم فاصله از سه درصد به سیزده درصد جهش کرد؛
این رفتوبرگشتها فقط یک عدد یا یک نمودار نبود؛
شبیه چرخاندن سکان کشتی در مه غلیظ بود.
بازار، هر روز صبح بیدار میشد
و با قیمتهای جدید مواجه میشد. چطور باید کاسبی میکرد؟
اعتراضها هم از همینجا جوانه زد؛
از دل بازار،
از دل کسانی که با هر نوسان،
حس میکردند شنهای زیر پایشان آرامآرام فرو میرود.
میگفتند:
وقتی قطبنما هر روز جهت عوض کند،
هیچ کشتیای به ساحل نمیرسد.
امروز هم که ارز ترجیحی برگشت فقط با نرخهای بسیار بالاتر ارز...
آزموده را آزمودن خطاست