[ انا قَلبى لَكَ مَيّال ]

گر تو گرفتارم کنی ؛ من با گرفتاری خوشم .!

با لبخند داره یه چیزی و رسم میکنه"

خیـآلِ‌دیدنـت‌ چـه‌دلپذیربـود..! جوآنی‌اَم‌درایـن‌اُمیـد،پیـرشُـد،، نیامدۍدیـرشُـد! ••• اینا میمونن یادگاری.

اول هوس و شیطنتی پر هیجان بود، نوعی طپشِ قلب، شبیهِ ضربان بود! کم کم همه‌ی دغدغه‌ام دیدن او شد انگار که جذاب ترین فردِ جهان بود! هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم، دلبستگی‌ام بیشتر از تاب و توان بود... میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... [ چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟ ] فهمید که دیوانه و دلبسته‌ی اویم [ از بس‌که اشارات نظر، نامه‌رسان بود ] القصه گرفتار دل هم شده بودیم روزی که جوان بودم و او نیز جوان بود... از آنچه میان من و او بود چه گویم؟ مجنونِ زمان بودم و لیلایِ زمان بود اما وسط آنهمه دلبستگی و عشق، معشوقه‌ام انگار کمی دل‌نگران بود! خوردیم به یک مشکلِ معمولیِ ساده... من زاغه نشین بودم و او دختر خان بود! کم کم به خودش آمد و فهمید چه کرده... حق داشت که پا پس بکشد، بحثِ زیان بود! اصلا تو بگو، دختر خان با دک و پوزش، هم شأن من پاپَتیِ غاز چران بود؟! البته که نه! رفت... خدا پشت و پناهش اصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود... او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت! من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود... یک مشت غزل شد همه‌ی دار و ندارم، دیوان بزرگی که پر از آه و فغان بود... بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتم دل در گروِ عشق و سرم در دَوَران بود... گفتم که بدانید وفا، عشق، دروغ است! من تجربه کردم، به همین قبله چَخان بود... حُسنش همه گفتند و من سر به هوا را... آگاه نکردند به شری که در آن بود...! ویروس، خطرناک تر از عشق ندیدم یک قاتل بِالفطره اگر بود، همان بود! هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه کنم کرد این توده‌ی بدخیم گمانم سرطان بود..

- دریغ از یک همزبان ، در سکوت جان داد . .

من کزین فاصله غارت شده‌ی‌ چشم‌ توام .. چون به دیدار ِ تو افتد سروکارم چه کنم ؟(:

بی اجازه برده ای قلب مرا دنبال خود ای‌مسلمان‌مال‌حق‌الناس‌‌میدانی‌که‌چیست #سیدمحمدصادق_آتشی

برا موفقیت یه نفری دعا میکنید ؟ حس میکنم این روزا خیلی داره سختی میکشه !(:

آتش زدم به دفتر حافظ ، غزل غزل ! از ترس اینکه معنی ِ فال ِ کسی شوی ..