🔻 پارک دوبل خلبان شاتل! بیش از یک سال پیش در مطلب "راننده تاکسی های فضای مجازی" نوشتم: " برخی دوستان مخلص، دلسوز ولی احساساتی با ۲۰، ۳۰ سال سن که دسترسی اطلاعاتیشان به خبرها، منحصر به چهار تا کانال و گروه تلگرام و واتس آپ و ایتا و بله است و تا الان حتی یک بار صدای انفجار را از نزدیک نشنیده اند و چنان از جغرافیای نبرد دورند که همسایه های فلسطین اشغالی را باید از روی گوگل مپ نام ببرند، تحلیل های سیاسی_نظامی با سه ویژگی مشترک دارند: اطلاعات ناقص، استدلال غلط، نبود دید جامع و از بالا به مسئله!" شگفتا که با گذشت بیش از یک سال و با وجود تحولات سرنوشت ساز اخیر و بیانات صریح رهبری هنوز این نگاه، اصلاح نشده است. در این نگاه، ایران به عنوان قلب مقاومت، متهم است که از ۷ اکتبر، تمام و کمال وارد صحنه ی نبرد با صهیونیست ها نشده است و از همه ی ظرفیت های سیاسی و نظامی خود استفاده نکرده است. متهم است به محافظه کاری، به سیاسی کاری، به فرار از معرکه! متهم است به تنها گذاشتن فلسطین و لبنان! متهم است به ۲۱ ماه سکوت و ترس و عقب نشینی! متهم است به عافیت طلبی و دنیاپرستی و دوری از ارزش های بنیادین انقلاب اسلامی! در این نگاه افراطی، حتی شهید نصرالله، شهید باقری و شهید سلامی هم با وجود شهادت، متهمند به عدم استفاده از همه ی توان نظامی در یک جنگ وجودی و تمدنی! متهمند به فرصت سوزی! رهبری حکیم طی یک سال اخیر، بخشی از سخنرانی های خود در مورد جنگ با اسرائیل را برای آگاه سازی این قشر دلسوز ولی احساساتی صرف کرده است. ایشان در نماز جمعه ۱۴ مهر ۱۴۰۳، چند روز پس از شهادت سید حسن نصرالله می فرماید: " ما در انجام این وظیفه نه تعلل و کوتاهی می‌‌کنیم نه دچار شتابزدگی می‌‌شویم و آنچه معقول، منطقی و درست است طبق نظر تصمیم‌گیران نظامی و سیاسی در وقت خود عمل می‌شود، همچنان‌که این کار انجام شد و در آینده نیز اگر لازم باشد، انجام خواهد گرفت." رهبری همچنین در ۲۴ اسفند ۱۴۰۳ در پاسخ به یک دانشجوی منتقد می فرماید: " آن کسانی که باید کاری را انجام بدهند، در وقت خودش کار را انجام دادند. آن کاری که شما متوقعید انجام بگیرد و انجام نمی‌گیرد، دنبال کنید، تحقیق کنید. البته بعضی جاها قابل تحقیق هم نیست، برای اینکه مسائل سرّی است. خواهید دید که نه، موجه است. یعنی آن عملی که انجام گرفته یا عملی که انجام نگرفته، کاملاً دارای توجیه است. منشأ برخی انتقادها و ایرادهای دانشجویان به مسئولان، بی‌اطلاعی از ابعاد گوناگون مسائل است. آنها با محاسبه، عمل می‌کنند و اگر شما هم جای آنها بودید همین کار را می‌کردید."‌ ایشان مجددا در ۲۵ تیر ۱۴۰۴ در اولین سخنرانی بعد از جنگ تاکید می کنند: " ممکن است کسی در یک قضیه‌ی مربوط به نظامی یا دیپلماسی یا غیره به یک مسئولی اعتراض داشته باشد، ما نمی‌گوییم اعتراض را نگویند. چرا، منتها اولاً‌ لحنی که برای بیان اعتراض و بیان انتقاد انتخاب می شود لحن قابل قبولی باشد، ثانیاً بعد از تحقیق باشد. بعد از اطلاع‌یابی باشد. گاهی اوقات یک چیزهایی را، من می‌بینم در روزنامه‌ها بعضی جاهای دیگر، می‌بینم بعضی یک حرف‌هایی می‌زنند، اعتراض‌هایی می کنند، ناشی از بی‌اطلاعی است، نمی دانند چه کار انجام گرفته یا چه کار باید انجام می گرفته و نشده، مثلاً انجام بگیرد. ناشی از بی‌اطلاعی است. اطلاع درست به دست بیاورند و با لحن مناسب نظراتشان را ابراز کنند. آن مسئولین هم با قوت تمام، با روحیه‌ی کامل ان‌شاء‌الله به کارهای خودشان ادامه بدهند." فرمانده ی میدان با بیش از ۶۰ سال تجربه ی کار سیاسی و حداقل ۴۵ سال تجربه ی کار نظامی، مکررا می گوید آنچه باید انجام می شده و در توان ایران بوده انجام شده است. حجت، از این واضح تر؟! دلیل از این روشن تر؟! برخی دوستان دلسوز اگر دلایل روشن و متقن میدان را نمی بینند حداقل به گرای فرمانده توجه کنند! در پایان آن مطلب راننده تاکسی ها این را نوشته بودم و متاسفانه امروز هم باید تکرار کنم: عجب دنیایی شده است! رانندگان تاکسی، می خواهند به خلبان شاتل فضایی، پارک دوبل یاد بدهند! غافل از اینکه این جبهه مقاومت که با همه محدودیت ها و قلت نفرات و امکاناتش، نفس استکبار را به شماره انداخته، فرماندهان کاربلد زیادی دارد که می دانند کی، کجا، چگونه و چقدر، گلوله و کلمه را شلیک کنند! #جنگ_نوشت حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

🔻 محاصره ی غذایی غزه، نفس انسان را بند می آورد. صدها هزار انسان، در قلب خاورمیانه ی نفتی و در همسایگی مصر، دارند از گرسنگی می میرند! سازمان ملل چه دروغ مضحکی است! یونیسف، مترسک سر جالیز است! شورای امنیت، فحش مدرن به تاریخ آزادگی است! صدها هزار انسان دارند از گرسنگی می میرند و شیوخ خیکی هیچ غلطی نمی کنند! به جایش سوریه و اردن را به خط مقدم اسرائیل تبدیل کرده اند. فاجعه سویدا، پوششی است برای قتل عام غزه! و حکام مصر و اردن و سوریه و لبنان، فقط بزدل نیستند، حتما خائن هم هستند. جلوی چشم بشریت، دارند از غذا، سلاح کشتار جمعی درست می کنند! و هیچ کس کاری نمی کند! چه کنیم با این غم؟! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

✍️ سامرا، دلگیر است دلگیرتر از کربلا! سامرا، غریب است غریب تر از مدینه! سامرا، دور است دورتر از مشهد! سامرا، عجیب است عجیب تر از نجف! سامرا، آخرین خانه ی آخرین امام است! یادآور خاطرات تلخ و شیرین! تلخی و شیرینی بی نهایت! داستان عجیبی دارد این شهر! هزار و صد و هجده سال پیش در این شهر، ماجرایی شروع شده است که هنوز ادامه دارد! و ما ... و ما ... و ما بخشی از این ماجراییم! https://eitaa.com/hamedmalhani

می شود یا نمی شود؟! اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه، اگرچه ضربات دردناکی به ایران زد ولی به اهداف اصلیش نرسید و تنها بخشی از اهداف فرعی و رده چندمش محقق شد. در این جنگ، نظام اسلامی سرنگون نشد. در جامعه ی ایران، تفرقه و تنش ایجاد نشد. توان آفندی نیروهای نظامی از کار نیفتاد. توان هسته ای کشور از بین نرفت و حتی برعکس با سیاست ابهام، در وضعیت غیرقابل ردیابی قرار گرفت. مواضع خارجی نظام نیز تغییر نکرد. عدم موفقیت رژیم صهیونیستی، سه رکن اصلی داشت: ۱. شخص رهبری ۲. اتحاد ملی ۳. توان آفندی نیروهای نظامی تا وقتی این سه رکن باقیست، اسرائیل دوباره به سراغ تجربه ی مجدد جنگ نمی رود چون نتیجه را یک بار در حیفا و تل آویو کاملا چشیده است! پس فقط وقتی جنگ مجدد شروع می شود که یکی از این سه رکن وجود نداشته باشد. در نتیجه بین ما و جنگ مجدد با اسرائیل، نبرد دیگری وجود دارد که دشمن در آن تلاش می کند حداقل یکی از این سه رکن را از میان بردارد. یعنی یا به جان رهبری سوء قصد کند و نظام را در راس خود دچار تلاطم کند. یا با ایجاد فتنه ی سیاسی، قومی، مذهبی، فرهنگی یا اجتماعی، جامعه را دوپاره کنند. و یا آنقدر توان پدافندی خود را تقویت کند که هیچ موشک ایرانی، رنگ خاک تل آویو و حیفا را نبیند! این نبرد پنهان، همین الان هم در جریان است. ولی به نظر نمی رسد در کوتاه مدت، به نتیجه برسد. پس آیا جنگ می شود؟ به احتمال زیاد بله! بزودی؟ به احتمال زیاد خیر! پی نوشت: حمایت رهبری از رئیس جمهور و اشاره به همدلی سران قوا، شاید در راستای همین نبرد پنهان باشد. #جنگ_نوشت حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

می شود یا نمی شود؟! (شماره ۲) برخی خبرها حاکی از فعال شدن مکانیسم ماشه طی ۲۴ ساعت آتی است! برخلاف موج رسانه ای موجود معتقدم این اتفاق به احتمال زیاد نمی افتد. "مکانیسم ماشه"، شمشیر داموکلسی است که در تمام این سال ها، بالای سر ایران نگه داشته شده است. اگر این "شمشیر یک بار مصرف" فرود بیاید، فارغ از شدت جراحتی که ایجاد می کند، دیگر در آینده، قابل استفاده ی مجدد نیست. در واقع ضرری که غرب به خاطر از دست دادن این حربه ی روانی_اقتصادی، می بیند، بیشتر از نفعی است که می برد. بهترین حالت برای تحت فشار قرار دادن ایران، تمدید کوتاه مدت مکانیسم ماشه و افزایش فشار روانی بر ایران است، نه فعال سازی این مکانیسم! پس بین دو گزینه فعال سازی و تمدید ۶ ماهه، امیدوارم هیچ یک اتفاق نیفتند! به خصوص دومی!!! #جنگ_نوشت حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

شد!!!

✍️ در ازدحام جغرافیای حرم، گمشده در همهمه ی مبهم صداها، در محضر ضریح امام، ایستاده ام! جهان، جهنم پرآشوبی است و سیل حوادث، تاریخ را دارد با خودش می برد! در این هیاهوی حادثه ها پناه ما، نقطه ی وصل مردم ما، سرچشمه ی امید همه ی ما، همین حرم است! چشمان خیس از اشک، دست های رو به آسمان، دل های امیدوار، جان های آرام، فصل مشترک همه ی ما در این حرم است! فرقی نمی کند اینجا، چه روزی از تقویم باشد! در این حرم، همیشه فرصت نو شدن، و زمان شروع دوباره هست! ۲۱ شهریور ۱۴۰۴ / حرم حضرت ثامن الحجج #چهل_و_یک_سالگی حامد ملحانی

هشت شهر عشق! اگر عطار هفت شهر عشق را گشت، به لطف خدا در ۴ ماه اخیر، هشت شهر عشق را گشته ام! (مدینه، مکه، نجف، کربلا، کاظمین، سامرا، قم و مشهد) مخاطب آنچه می نویسم، اول خودم هستم تا بعضی نکات مهم را فراموش نکنم: ۱. اگرچه "بُعد منزل نبود در سفر روحانی" ولی برای انسان، این قُرب جغرافیایی در هنگام زیارت، به قُرب معنوی خیلی کمک می کند. "زیارت" امر واجب یا مستحبی است که مقدمه و تقویت کننده ی خیلی از واجب ها و مستحب هاست! شیطان خیلی تلاش می کند این مستحب را با واجبات و مستحبات دیگر (مثل صدقه، صله ی رحم و ...) جایگزین کند! فریب مکر شیطان را نخوریم! هر کسی، هر وقتی گفت زیارت نرو به جایش فلان کار خوب را انجام بده، پشت تریبون ابلیس ایستاده است! این حرف ها، چرت محض است! ما نیاز به زیارت داریم تا بتوانیم کار خوب بکنیم! زیارت، سوخت اتومبیل "خوب شدن" است! قابل تعویض یا تعویق نیست! ۲. خداوند به ما دو نعمت داده است که قدرش را خوب نمی دانیم. اول آنکه شیعه ایم و عاشق و پیرو امیرالمؤمنین هستیم! ولله قسم اسلام بی علی، اسلام بی فاطمه، اسلام بی حسین، اسلام بی مهدی، آنقدر توخالی است که انسان حیرت می کند! گول صف های مرتب نماز و قرائت های بی عیب و نقص اسلام تقلبی را نخوریم! مسحور نسخه ی مسلمانی سعودی و اماراتی نشویم! اسلام بی علی، مفت نمی ارزد! دوم آنکه ما در زمانه ی ایران اسلامی پیرو ولایت فقیه زندگی می کنیم! عزتی که انقلاب به ما داده است، شان و آبرویی که ولایت فقیه به ما بخشیده است را درست درک نمی کنیم تا اینکه مثلا فرصتی پیش بیاید و در جنگی، خارج از مرزها در کنار سایر مسلمانان باشیم! آن وقت است که می‌فهمیم چقدر ایرانی بودن با ایرانی نبودن، فرق دارد! ۳. تقریبا همه ی ما، عادت کرده ایم به غر زدن! به بد گفتن! به نیمه ی خالی لیوان را دیدن! اما این هشت شهر عشق، نیمه ی پر لیوان را بیشتر نشانم داد! اولا مردم خوبی داریم! چه آنها که در ایام اربعین، سختی سفر را به جان می خرند، چه آنهایی که حرم امام هشتم را شلوغ و پر رونق می کنند و چه آنهایی که برای امر واجب حج، هزینه می کنند، همگی آدم های شریفی هستند! اتفاقا کم هم نیستند! از طبقه و قشر خاصی هم نیستند! خودِ خودِ مردمند! مردمی که وقت و انرژی و پول خرج می کنند تا عبادت کنند! آن هم در دنیایی که به سمت بی دینی و بی خدایی دارد سُر می خورد! ثانیا مسئولین کشور در زمینه ی حج و زیارت، واقعا زحمت می کشند! در ایام حج، نمی شد تلاش های دلسوزانه و مدیریت منظم سازمان حج و زیارت را ندید! در حرم امام رضا این خلوص و نظم، واقعا آرامش بخش است! در اربعین، سال به سال، حرکت رو به جلو دیده می شود! این یعنی عده ای دارند برنامه ریزی و کار می کنند! چرا این نیمه ی پر لیوان مردم و مسئولین دیده نمی شود؟! ۴. هیچ عبادت و زیارتی نباید به "عُجب" و "خود برتر بینی" منجر شود! حج واجبی به گردنت بوده است، انجام داده ای! هنر که نکرده ای! یا خداوند لطف کرده است چند روزی مهمان سفره ی کریمانه ی امام حسین بوده ای! یا رافت امام هشتم تو را چند روزی به مشهد کشانده است! خوش به حالت! ولی خیال برت ندارد! خبری نیست! شق القمر نکرده ای! نکند برای زیارت نرفته ها، قیافه بگیری! شاید اصلا تو را به این زیارت برده اند که همین قیافه نگرفتن را "امتحان" کنند؟! شاید "زیارت"، آزمون صبر و خوش اخلاقی تو بوده است؟! نکند شیطان با مدال زیارت، زمینت بزند! ۵. دعا، بخش مهمی از هر زیارتی است! و دعا وقتی واقعا دعاست، که انسان، مضطر باشد! که احساس کند "من لا یملک الا الدعا" شده است! دعایی که از ته دل نباشد! دعایی که با اشک آمیخته نباشد، یک متر هم بالا نمی رود! جامعه کبیره بخوان! امین الله بخوان! زیارت مخصوص بخوان! اما نه طوری که فقط کلمه های عربی از جلوی چشمانت رژه بروند! ببین چه می‌خوانی! از آن مهم تر، از ته دل، از اعماق فکرت، دعا را بخوان! در این هشت شهر، عمیق ترین دعاهایم، در زمان جنگ کنار کعبه بود! آن دعا، لقلقه ی زبان نبود، از سر رفع تکلیف نبود! برای خوش کردن دل خودم نبود! برای جمع کردن ثواب نبود! اهمیتی نداشت بقیه ببینند یا نه! واقعا خواستن از خدا بود! آن دعا، واقعا دعا بود! و بعد از آن دعا بود که از خودم پرسیدم پس بقیه ی دعاها چه بودند؟! "معنویت زیارت" مثل نگه داشتن آب در کف دو دست است و روزهای بعد از زیارت مثل راه رفتن با این آب ذخیره شده در کف دست است، هر چه بیشتر راه می روی، هر چه بیشتر می گذرد، این آب حیات، کم و کمتر می شود. این چهار ماه طلایی و زیارت هشت شهر عشق، شاید هیچ وقت دیگر نصیبم نشود. این روزها در خوف و رجایم از آنچه از دستم رفته است و آنچه برایم باقیمانده است! پی نوشت: به امید آزادی دمشق و بیت المقدس! تا توفیق زیارت این دو شهر هم فراهم شود! https://eitaa.com/hamedmalhani حامد ملحانی‌

شرف تنهایی وقتی نوح می خواست کشتی بسازد، "تنها" بود. جناح مقابل، در اکثریت بودند و او، در اقلیت! ابراهیم را هم که در منجنیق گذاشتند تا درون آتش پرتاب کنند، "تنها" بود. نمرود همه چیز داشت و او، هیچ چیز! موسی که به قصر فرعون وارد شد، "تنها" بود. چوپان ده ساله ی شعیب، جز برادرش، هیچ کس را نداشت و فرعون، لشکر و پول و قصر و قدرت داشت! عیسی حتی در بین حواریونش هم "تنها" بود. بی یار و هوادار! و محمد (ص) در سال های حرا، و در غربت مکه و حتی در حکومت مدینه، همیشه "تنها" بود. اگرچه در این سال ها همیشه علی بود. حتی در لحظه تدفین پیکرش، بقیه در سقیفه، کیک قدرت را تقسیم می کردند و فقط علی مانده بود! و علی، خلاصه ی تنهایی پیامبران بود! و این میراث، نسل به نسل به این شجره طیبه به ارث رسید! هر یک به شیوه ای و داستانی، تنها ماندند! تنهایی حسن! تنهایی حسین! تا عاقبت ماجرا رسید به تنهایی صاحب الزمان! بیش از ۱۰۰۰ سال تنهایی! چه سرنوشت عجیبی! چه تنهایی عمیقی! و وقتی نگاه می کنم به تنهایی حزب الله در لبنان! و تنهایی حوثی ها! و تنهایی حشدالشعبی! و وقتی نگاه می کنم به تنهایی ایران در جهان، دیگر خیلی عجیب به نظر نمی رسد! ما، وصله ی ناجور این دنیاییم! دنیا دارد می رود سمت قمار و فحشا و ربا و مظلوم کشی و استثمار و پول پرستی و خانواده گریزی و خداانکاری و همجنس‌بازی و مستی و نژادپرستی و منفعت طلبی و مادی گرایی. و شیعه ی منتظر امام زمان دارد به "تنهایی" به سمت دیگری می رود! ما "تنهاییم" خیلی هم تنهاییم! و این تنهایی، شرف دارد به جمع های آن طرفی! از تنهایی نترسیم! خدا را می شود در اوج تنهایی، به وضوح دید! و کسی که خدا را دارد، چه کم دارد؟! بگذار همه ی صحرا در سپاه عمرسعد باشد! آنچه باقی می ماند، عاقبت، فقط، حسین است! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani