کنش هوشمندانه، آرامش فراگیر بعد از ماجرای تاسف بار خودسوزی جوان اهوازی، شاهد چند کنش مثبت و دلگرم کننده در اهواز بودیم: ۱. فارغ از اینکه شهرداری منطقه ی ۳ اهواز در آن اتفاق تلخ، مقصر بود یا نبود، استعفای شهردار اهواز، آقای امینی، دومینوی تنش و التهاب را متوقف کرد. شهردار می توانست بر روایت رسمی موجود اصرار کند، می توانست حداکثر چند مسئول شهرداری را عزل کند، می توانست پشت دوقطبی های ایجاد شده، سنگر بگیرد، می توانست عدم حضورش در اهواز (به دلیل ماموریت اداری) را دلیل برائتش بیان کند. اما هیچ کدام از این کارها را نکرد. او به راحتی پذیرفت کنار برود تا شهر و شاید حتی کشور آرام بماند. ۲. پس از استعفای شهردار، آقای موسی پور به عنوان گزینه ی اصلی سرپرست شهرداری مطرح شد. مدرک تحصیلی، سابقه ی کاری، رزومه ی مدیریتی و اشراف به مسائل شهری، از او، یک گزینه ی عالی ساخته بود. در نتیجه برای انتخاب ایشان، اجماع لازم در شورای شهر شکل گرفته بود. اما افراد مغرضی که این انتخاب را نمی پسندیدند و در چندسال اخیر هم با توییت پراکنی، فضا را آلوده کرده بودند، مجددا کارشان را شروع کردند. ستون خیمه ی این هجمه ی ناجوانمردانه، تاکید بر لباس روحانیت آقای موسی پور و مدرک دکترای الهیات او بود. در حالی که این افراد، عامدانه، مدرک مهندسی عمران و شهرسازی، سابقه ی کار در استانداری، عضویت در شورای شهر قبلی، سابقه ی قائم مقامی و تجربه ی معاونت شهرداری را نادیده گرفته بودند. بر خلاف این فضای مسموم برخی توییت ها و کانال ها، در فضای واقعی اما، در جلسه ی جمعه شب شورای شهر، انتخاب آقای موسی پور قطعی شده بود. چند دقیقه قبل از اعلام آرا، تماس آیت الله جزایری و نگرانی ایشان از حاشیه های ایجاد شده و امکان جسارت به کسوت روحانیت به بهانه ی انتخاب شهردار جدید توسط برخی مغرضان، آقای موسی پور را بر سر یک دوراهی قرار داد. لحظاتی بعد، تصمیم، مشخص شده بود: انصراف آقای موسی پور از سمت سرپرست شهرداری اهواز! استعفای امینی و انصراف موسی پور، فرار از مسئولیت نبود، شانه خالی کردن از کار نبود، کنج عزلت گزیدن نبود، راحت طلبی نبود، این استعفا و انصراف، کنش هوشمندانه برای بازگشت آرامش به شهر و شهرداری بود. این استعفا و انصراف، آزمون در "دام لجبازی نیفتادن"، بود. امتحان "حرص ِ پست و سمت نداشتن"، بود. ترجیح مصلحت جمعی بر منفعت شخصی بود. دروغگوها می توانند روایت خودشان را از این ماجرا داشته باشند اما مردم می فهمند چه کسی حب دنیا را دارد و چه کسی ندارد و از همه مهمتر، خدا همه چیز را می داند و خودش از مومنین دفاع می کند که ان الله یدافع عن الذین آمنوا ! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

حجاب کیش و کیش حجاب! بیایید صادق باشیم! بدون تعارف! بدون ادا! بدون پیچ و خم های روایت های رسمی! بدون مصلحت سنجی های مدیریتی! بدون سیاسی کاری! بدون گروکشی باندی! بدون دوقطبی سازی جناحی! بدون ژست روشنفکری! بیایید فقط قضیه را شفاف و عیان ببینیم! در قضیه ی حجاب! مرزها سقوط کرده است! دیگر هیچ حد یقفی، هیچ جان پناهی، هیچ سنگری باقی نمانده است! در وضعیت حجاب شده ایم مثل روزهای آخر حکومت بشار اسد در سوریه! یادتان هست با چه سرعتی شهرها سقوط می کرد؟! خاطرتان هست هیچ نیروی نظامی و امنیتی برای حراست و حفاظت در مقابل جولان جولانی وجود نداشت؟! دیدید چقدر خون دل خوردیم که پس خون شهدای مقاومت چه می شود؟! تجربه کردید که ثمره ی از دست دادن زمین دمشق، اتوبان شدن آسمان تهران برای F35 های نتانیاهو بود؟! حالا در حجاب هم همین وضعیت در حال تکرار است؟ کجاست مسئولی که سینه سپر کند؟ کو راه حل سلبی و ایجابی؟ کی به مسئله ی ناموسی نظام رسیدگی می کند؟! حاج قاسم وضعیت فرهنگی کشور، کیست؟! چه کسی وظیفه جلوگیری از سقوط شهرها را دارد؟! آنچه امروز در کیش می گذرد، فردای تهران و مشهد و اهواز و تبریز است! کشور در حال سقوط فرهنگی است! حجاب در کیش، کیش و مات شده است! آقایان مسئول کجا تشریف دارند؟!! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

آخرین جنگ پیش تر در مطلبی با عنوان "می شود یا نمی شود؟!" نوشته بودم: " در جنگ ۱۲ روزه، علیرغم خسارات وارده به ایران، اسرائیل به موفقیت و پیروزی نرسید. این عدم موفقیت، سه رکن اصلی داشت: ۱. رهبری امام خامنه ای ۲. اتحاد ملی ۳. توان آفندی نیروهای نظامی تا وقتی که این سه رکن باقیست، اسرائیل دوباره به سراغ تجربه ی مجدد جنگ نمی رود!" اگرچه این قاعده همچنان پابرجاست اما میل، هدف و ایدئولوژی اسرائیل برای جنگیدن با ایران هم همچنان وجود دارد. شوک ۷ اکتبر و سپس جنگ غزه، رژیم صهیونیستی را به این نتیجه رسانده است که چاره‌ای ندارد جز اینکه ضربه ی آخر را بزند. در سناریوی اسرائیلی "آخرین جنگ"، آرامش و بقا در ارض موعود، دیگر ممکن نیست مگر پس از نابودی کامل جمهوری اسلامی ایران! پس باید ماجرا را از زاویه ی دید سران رژیم دید. از منظر آنان، هدف اصلی، نابودی جمهوری اسلامی و تجزیه ی ایران است. برای رسیدن به این هدف، باید در جنگ بعدی، به پیروزی قاطع برسند. برای رسیدن به پیروزی ناچارند سه عامل بالا را حذف کنند. پس احتمالا طراحی رژیم صهیونیستی، چند مرحله خواهد داشت: ۱. ایجاد فتنه ای مشابه ۱۴۰۱ در کشور تا وحدت ملی از هم بپاشد و نیروهای امنیتی و نظامی درگیر مسائل داخلی شوند. شورش های مسلحانه در مناطق مرزی مثل سیستان و بلوچستان و کردستان نیز به این ماجرا اضافه خواهد شد تا فضای کشور غبارآلود شود. ۲. پس از اغتشاش خیابانی و شورش مرزی، اسرائیل برای برهم زدن اساس کشور، سوء قصد به جان رهبری را در برنامه خواهد داشت تا کشور را به لحاظ سیاسی نیز بی ثبات و روحیه ی طرفداران انقلاب را تضعیف کند. ۳. بلافاصله در این آشفتگی سیاسی و خیابانی، حمله به سایت های موشکی و مراکز نظامی و سیاسی، مشابه جنگ ۱۲ روزه شروع خواهد شد تا مطمئن شوند ایران توان پاسخ موشکی و پهپادی را ندارد. اینکه چنین سناریویی محقق می شود یا نه را گذر زمان مشخص می کند ولی به نظر می رسد نشانه های مرحله ی اول آن در حال رویت است. (ماجرای اخیر مشهد، تحرکات جیش الظلم با نام جدید در سیستان و بلوچستان و ...) دی و بهمن، ماه های حساسی هستند، اگر آگاهی مسئولین سیاسی و امنیتی و درک بالای مردم، اجازه ی وقوع فتنه ی مجددی را ندهد، ان شاءالله هیچ جنگی رخ نخواهد داد. اما اگر به هر دلیلی، مردم دو پاره شوند و رو در روی هم بایستند، باید منتظر صدای F35 های اسرائیلی باشیم! تنها به مدد صاحب الزمان امیدواریم که در این معرکه، جز او، کسی را نداریم! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

موشک کاغذی از سال نفسگیر هزار و چهارصد و جنگ، ۸۰ روز دیگر باقی مانده است! در ۸۰ روز، سیب دنیا یک دور که نه، هزار دور می چرخد. روزگار، همیشه در آستینش، شعبده ها دارد، این ۸۰ روز، البته بیشتر! طرح دشمن مثل روز روشن است. اگر چه نیازی به پیشگویی ندارد، ولی نقشه خوانی می خواهد. دوگانه ترامپ-نتانیاهو نسخه ی ایران را چیده است. گام اول، فتنه ی خیابانی در تهران با چاشنی اقتصاد است. اگر در ۱۴۰۱، حجاب، بهانه ی لشکر کشی خیابانی بود، در ۱۴۰۴ می کوشند دلار، ارز رایج آشوب باشد! بدون آشوب و فتنه، بدون شلوغ شدن خیابان ها، بدون پایین کشیدن کرکره ی مغازه ها و از همه مهم تر بدون بوی دود و رد خون، این نقشه، نمی گیرد. پس کارگردان صهیونیستی برای این بخش از نقشه، یک صحنه ی دراماتیک می خواهد تا موج هیجانی ایجاد کند، اتفاقی شبیه قتل ندا در ۸۸ یا مرگ مهسا در ۱۴۰۱، یا خودسوزی جوان تونسی در بهار عربی! اتفاقی که در آن، با پوشش تصویری مناسب و ظرفیت نمادسازی هالیوودی، جان یک یا چند نفر گرفته شود و بعد، این نماد، موتور محرکه ی فتنه ی جدید بشود. نتانیاهو، ناچار است ابتدا کف خیابان تهران، خون بریزد تا بتواند مجوز جنگ مجدد را از ترامپ بگیرد! پس احتمالا ما الان در لحظات آرامش قبل از یک طوفانیم! البته بسیارند کسانی که در تلاشند، جلوی این اتفاقات را بگیرند اما قهرمان اصلی این جنگ، خود مردمند! اگر آرامش و وحدت و مودت بین مردم حاکم باشد، وسوسه ی هیچ خناسی، کارگر نمی افتد! شاید شبیه شعار به نظر بیاید ولی واقعا امروز روح جمعی ایرانیان، دوربردترین موشک بالستیک کشور است! هشیار باشیم با اسکناس دلار، موشک کاغذی را جایگزین هایپرسونیک اتحاد نکنند! دعا کنید! این دعاهای خالصانه، اثر دارد! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

کلت کمری یا F35؟! سه هفته ی پیش، در مطلب "آخرین جنگ" شواهد و دلایل وقوع فتنه ی دی و بهمن ۱۴۰۴ را نوشته بودم. فتنه ای که امروز با حمله به چند مسجد، پایگاه بسیج و مقر پلیس، به سرعت وارد فاز مسلحانه و خشونت آمیز شد. کاملا آشکار است همان شبکه ای که در جنگ ۱۲ روزه، جبهه ی داخلی را علیه ایران فعال کرده بود، امروز با حمله ی مسلحانه به اماکن نظامی، عملا جنگ را دوباره آغاز کرده است. آنچه امروز انجام شد، در واقع یک "تست گرم" بود تا میزان پاسخ مقابل و وضعیت افکار عمومی سنجیده شود. احتمالا از فردا شب، مشابه حملات پهپادی جنگ ۱۲ روزه، به صورت بسیار گسترده تری در اقصی نقاط کشور با حملات مسلحانه و خشونت آمیز به مراکز مذهبی و نظامی و با همان مدل، هدف و ویژگی ها، روبرو خواهیم بود. شبکه ی مزدوران اسرائیلی از یک سو نیاز دارند تا این حملات مسلحانه را بخشی از فرآیند اعتراض مردم عادی نشان بدهند تا اتحاد بین مردم را از بین ببرند و از سوی ديگر مایلند این حملات، پراکنده، غیرقابل پیش بینی و مداوم باشد تا نیروهای نظامی و امنیتی را فرسوده کنند. نتیجه ی طبیعی تفرقه ی مردم و فرسودگی نیروهای امنیتی، حمله ی مجدد اسرائیل خواهد بود. اما آیا چنین خواهد شد؟! عمیقا معتقدم این خشونت عریان، خیلی زودتر از قبل، باعث شفاف شدن عرصه ی نبرد می شود. یعنی هر خونی که ریخته شود و هر مکانی که آتش زده شود، بیشتر از قبل، ماهیت اسرائیلی "فتنه ی دلار" را آشکار خواهد کرد! در واقع اسرائیل در خرج کردن شبکه ی مزدورانش عجله کرده است. از پشت پرده خبر نداریم ولی کاملا مشخص است اسرائیل خطری را احساس کرده است که ترجیح داده، شبکه اش را در کشور بسوزاند ولی ایران، آرام نباشد. اگر چنین سناریویی صحیح باشد پس گام بعدی دشمن، حمله ی مجدد است. در چنین شرایطی آتش بس چه معنایی دارد؟ وقتی مزدوران اسرائیل، کوچه و خیابان های شهرهای کوچک و بزرگ را به آشوب کشیده اند، چه دلیلی دارد خیابان های حیفا و تل آویو در آرامش باشد؟ چه خوشمان بیاید، چه نیاید جنگ شروع شده است! فرقی نمی کند گلوله اسرائیلی از F35 خارج بشود یا از کلت کمری! آنها زده اند! ما هم باید بزنیم! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

در پناه علی خُرد و خاکی و خسته از دو شبانه روز سفر با اتوبوس، مریض و ضعیف با سرفه های پی در پی و چشم عفونت کرده، بی خواب از شب بیداری های سفر، دل نگران و مضطرب دوری از خانواده، در روز دهم نبرد با اسرائیل، در میانه ی سفر بازگشت زمینی، من، تازه حاجیِ حجِ جنگ، رسیده بودم به نجف! سحر بود و حرم مولا خلوت، من، این میهمان سر تراشیده ی خاک آلود، در خلوتی حرم، در صف نماز صبح، نشسته بودم. نسیم خنکی می آمد. تنم خسته بود، دلم گرفته بود، غم این جنگ، بغض سنگینی توی گلویم شده بود. هنوز چند دقیقه ای به نماز مانده بود اما فقط اینقدر توان داشتم که در صف نماز بنشینم و سعی کنم خوابم نبرد. مثل این هشت، نه روز که هر چند دقیقه یک بار کانال های خبری را بالا پایین می کردم تا مبادا خبری را از دست بدهم، موبایل را روشن کردم. خبر، تکان دهنده بود: حمله ی آمریکا به فردو آخ که دلم هری ریخت! با خودم گفتم، "همین را کم داشتیم! در مسجد الحرام، خبر حمله ی اسرائیل و حالا در حرم امیرالمؤمنین، خبر حمله ی آمریکا!" با همین دلشوره ها، نماز صبح را خواندم. دو سه صف ِنماز جماعت که پراکنده شد، حرم خلوت تر از قبل شد. دلشوره رهایم نمی کرد. ایستادم و نگاهم را دوختم به گنبد: یا علی! ما در این دنیا، تنهای تنهاییم! نه اینکه فقط در این دنیا، ما شیعه ی شما باشیم! نه! الحمدلله شما طرفدار زیاد دارید! ولی اگر ایران نباشد، کمر شیعه خم می شود! یا علی! ما آخرین سنگر باقیمانده ایم! نگذار سقوط کنیم! یا علی! ما در این دنیا هیچ کسی را نداریم! نکند بلایی سر سیدعلی بیاید! نکند ...! بغض توی گلو، حالا راه خودش را با اشک ها پیدا کرده بود و بعد فقط سکوت بود. انگار دیگر لازم نبود چیزی بگویم. چشمم را که از گنبد گرفتم، آرام شده بودم! و این، خیلی عجیب بود! و حالا در شب میلاد امیرالمؤمنین، و در شب های شروع یک ماجرای جدید، از همان آرامش دم صبح چند ماه پیش، وام می گیرم! بگذار جهان در یک طرف بایستد و ما در یک طرف! چه باک؟! ما علی را داریم و آنها ندارند! و پیروز نهایی همه ی جنگ ها، کسی است که با علی است! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

آشوب جهانی همین قدر مضحک است این دنیا! همین قدر، جنگل است! همین قدر، بی صاحب و بی منطق و بی قانون است! معادله روشن است: استعمارگر، به کشور ضعیف تر حمله می کند تا منابعش را غارت کند! و این یعنی حقوق بشر، احترام به حاکمیت کشورها، نظام بین الملل، شورای امنیت، اجماع جهانی و افکار عمومی، دیگر هیچ اهمیتی در دنیا ندارد! حمله به ونزوئلا، ربایش مادورو و سپس رجزخوانی ترامپ نشان داد، فصل جدیدی در نظام سیاسی جهان شروع شده است. در این شرایط جدید، فقط قدرت نظامی تعیین کننده ی مناسبات بین کشورهاست و هر کسی که "امکان حمله" را داشته باشد، "مجوز حمله" را هم دارد! بدین ترتیب ترامپ شاید نفت ونزوئلا را به دست بیاورد اما اجماع جهانی هنجارهای شکل گرفته پس از جنگ جهانی دوم را از دست داده است. در این دنیای جدید، روسیه به خود حق می دهد به فراتر از اوکراین، فکر کند، شاید استونی، لتونی، لیتوانی، مولداوی و یا گرجستان! چین هم خود را مجاز می داند حسابش را با تایوان تسویه کند یا حتی به کره جنوبی و ژاپن فکر کند. اروپا نیز ناچار است در این کشمکش قدرت ها، برای خود جایگاهی را پیدا کند. و این یعنی هرج و مرج جهانی! دو، سه دهه‌ی آینده ی جهان، سال های پر از تنشی است تا دوباره یک ثبات نسبی شکل بگیرد. در این آشوب جهانی، ایران اسلامی، بیشتر از همیشه تنهاست! دو راه بیشتر وجود ندارد یا باید مستعمره بشویم یا چنان قدرتمند شویم که کسی جرات دست درازی به کشورمان را پیدا نکند! راه سومی وجود ندارد! متاسفانه، دنیای فردا، دنیای گفتمان ها نیست! دنیای نظم نوین ابرقدرت هاست! دنیای خون و فریب و آتش است! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

خیال خامان ایلان ماسک، با طعنه و به زبان فارسی، توییت حساب کاربری رهبری را پاسخ داده است که "زهی خیال باطل" ماسک که لابد موبایلش را داده است دست یکی از همین فارسی زبانان وطن فروش و گفته است چیزی بنویس تا به صورت خورشید، تف بیاندازم! پس احتمالا نمی داند چه گفته است! ولی کاش آن مشاور وطن فروشش بداند که این عبارت اولین بار در متون عبید زاکانی دیده شده است: زهی خیالِ باطل که در سرِ توست کاین کار به دعوی و لاف به انجام رسد و البته عبید نیز این عبارت را از سعدی وام گرفته است و تنها یک کلمه را جایگزین کرده است. سعدی در باب اول گلستان می‌گوید: زهی خیالِ فاسد که در سرِ خامان است که مُلکِ دنیا به شمشیر و زور ماند پاسخ ماسک و ترامپ و همه ی کفتارهای آمریکایی را همین دو بیت، بس است. ابیاتی که وقتی سروده شدند، سرزمینی به اسم آمریکا کشف نشده بود! نه خیال خامان به جایی می رسد، نه طعنه ی ماسک، روی خورشید سایه می اندازد! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

زارِ شریفچی شخص ظاهرا "شریفی" افاضه فرموده اند که "علی خامنه ای، رهبر من نیست"! در همین رابطه باید عرض کرد: اولا اسم آقای ما، "سید علی" است، نه علی! این که سید را حذف کرده ای اولین غلط اضافی ات بوده است. ثانیا اگرچه خواسته ای با ننوشتن القابی مثل آیت الله و آقا و جناب، شان فرد مورد نظرت را در چشم مخاطبت پایین بیاوری ولی باید بدانی به حکم "تعز من تشاء"، عبارت "سید علی حسینی خامنه ای" خودش یک برند است! بیچاره ی "زارچی"! کار به جایی رسیده است که این "آیت الله" است که از نردبان اسم "خامنه ای" بالا می رود نه برعکس! ثالثا از کی تا حالا این "منِ تو" آنقدر مهم شده است که جرات کرده ای در یک جمله ی ۵ کلمه ای کنار نام " خامنه ای" بیاوریش؟! اندازه ی "منِ تو" با همه ی ادا و اطوار و ادعایت به اندازه ی "پوتین محافظ خامنه ای" هم نیست، چه برسد به خود خامنه ای! رابعا اصلا بهتر که آقای ما، رهبر تو نیست! مگر هر کسی لیاقت دارد در این آخرالزمانی ترین رویارویی جبهه ی حق و باطل، پشت سر رهبری بایستد؟! اصلا قبول! سیدعلی، رهبر تو نیست! بگو رهبرت کیست؟! خوبِ ما، سیدعلی است، خوبِ تو کیست؟! ما برای او، جان می دهیم، تو برای که جان می دهی؟! خامسا به کوری چشم تو و امثال تو، هر چه می گذرد بر عزت و محبوبیت و نورانیت او اضافه می شود! خیلی دردتان می آید؟! به جهنم! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani