دو، چهار، دو، هفت گلوله ی داغ، قلب! خنجر تیز، شاهرگ! لهیب آتش، تن! رد خون، خیابان! لرزش دست، پدر! صدای ضجه، مادر! بوی دود، مسجد! سیل خاکستر، قرآن! تن مجروح، ایران! خبر تلخ، بیش از دو هزار جان! رد خون بی گناهان را گم نمی کنیم این مصیبت را از یاد نمی بریم قد، خم نمی کنیم نمی شکنیم زانو نمی زنیم ما، سپاه آخر الزمانی مهدی موعود، از خشم، از غم، از سوگ، گلوله می سازیم و انتقام همه ی خون های ریخته شده را می گیریم! برای تک تک این ۲۴۲۷ نفر، نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

معجزه ی جاویدان سکوت بود گاهی فقط صدای باد می آمد و بوته ی خاری را با خودش جا به جا می کرد از هیاهوی چند روز قبل این بیابان، جز خاطره ای تلخ، چیزی باقی نمانده بود! صحرا هنوز بوی خون می داد و انگار انعکاس چکاچک شمشیرها، جایی در حافظه ی شن ها مانده بود. پیکر حسین، بی سر، بی جامه، در زیر انبوهی از رد تیرها و شمشیرها و سم اسب ها، روی زمین داغ کربلا افتاده بود! بقیه ی کاروان او، زنان و کودکان و مردی بیمار، با اجبار و اکراه، کربلا را ترک کرده بودند و از سپاه عمر بن سعد هم دیگر کسی باقی نمانده بود. همه جا ساکت بود و خورشید روی پیکر حسین سایه انداخته بود. با منطق دنیا، این تصویر یک شکست مطلق بود! یک پایان حتمی! یک پرونده ی مختومه! با منطق دنیا، یزید، ابرقدرتِ مستِ جوان، فاتح مطلق بود! هر آنچه خواسته بود، انجام شده بود! حسین را زنده زنده، ذبح کرده بود و آب از آب فرات هم تکان نخورده بود! نه آسمان شکافته شده بود و لشکر ملائکه به خونخواهی حسین، نزول کرده بودند و نه زمین، گسسته بود و لشکر یزید در گرداب شن ها، مدفون شده بود! اما این همه ی ماجرا بود؟! گاهی، برای ظهور تصویر واقعی، باید زمان بگذرد. گرداب حوادث را فقط گذر روزها آرام می کند. گرد و غبار فتنه که نشست، همه چیز روشن شد! فاتح و مغلوب نبرد، هم! پیکر بی جان حسین، تاریخ را به دو بخش تقسیم کرده بود، پیش از عاشورا و پس از عاشورا! و خدا اراده کرده بود تا با خون حسین، اسلام را، قرآن را، اصلا خودش را به بشریت معرفی کند! تا پیش از عاشورا، قرآن، یگانه معجزه ی جاویدان پیامبر بود اما پس از آن، رسول خدا، معجزه ی جاودانه ی دیگری هم داشت: حسین علیه السلام! میلاد معجزه ی جاویدان اسلام، مبارک! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

فتنه، ترور، جنگ (بخش اول) به لطف حماسه ی ۲۲ دی از یک سو و اقتدار نیروهای امنیتی و نظامی از سوی دیگر، بساط اغتشاشگران با سرعتی قابل تحسین، جمع شد ولی غبار فتنه هنوز در فضای جامعه ی ایران، وجود دارد. ارتباط بخشی از مردم با رسانه های رسمی و غیررسمی نظام کاملا قطع است. این افراد، هیچ یک از صحنه های خشن آشوبگران را ندیده اند و اگر هم دیده باشند در یک سناریوی تعویض قاتل و مقتول، همه ی این خرابکاری ها را به نیروهای انقلابی نسبت می دهند (مثلا سناریوی آتش زدن بازار رشت). از این بدتر، نه تنها روایت رسمی را نشنیده اند یا قبول ندارند بلکه روایت ایران اینترنشنال و بی بی سی، یا صفحات سلبریتی ها در اینستاگرام را مرجع فکری خود می دانند. در این منابع فیک، آمار کشته ها به صورت تصاعدی در حال افزایش است (از ۱۲ هزار تا ۸۰ هزار نفر در سه روز !!!). حتی تصویر تیرخلاص به دختر مجروح سوری توسط افراد جولانی در الحسکه را هم جای اتفاقات ایران به مخاطب خود القا می کنند و عجیب تر اینکه چنین مخاطبینی، چشم و گوش بسته و بی سند و مدرک، این دروغ ها را باور می کنند! واقعیت این است آتش فتنه خاموش نشده است و آنچه از آن می ترسیدیم یعنی دوپاره شدن جامعه اتفاق افتاده است. پس مرحله ی اول نقشه ی دشمن انجام شده است. در مطلب "آخرین جنگ" به تاریخ ۲۳ آذر، عرض کرده بودم نقشه ی دشمن برای دی و بهمن ۱۴۰۴، سه مرحله دارد که مرحله ی اول آن، فتنه و اغتشاش خیابانی است. در مرحله ی دوم، دشمن برای فروپاشی ساختار فکری، سیاسی و نظامی ایران، حتما به دنبال به کار بستن مهم ترین تجربه ی جنگ ۱۲ روزه است. در جنگ ۱۲ روزه، اسرائیل انتظار داشت با شوک حاصل از ترور فرماندهان نظامی، ساختار دفاعی کاملا از هم بپاشد و مردم هم با شروع فروپاشی نظامی، به خیابان ها بیایند و ساختار سیاسی را متزلزل کنند. اما این اتفاق نیفتاد. چرا؟ چون لنگر ثبات ایران، ولایت فقیه است. این مهم ترین درس آموخته ی دشمن از جنگ بود. پس در مرحله ی دوم، سوء قصد به جان رهبری، حتی به قیمت نابودی یک محله از تهران (مشابه ترور سیدحسن نصرالله) در برنامه ی دشمن خواهد بود! سه دهه شکست خوردن از امام خامنه ای، آمریکا را چنان مستاصل کرده است که بدون حذف فیزیکی ایشان، هیچ موفقیتی را نمی تواند گارانتی کند. این مرحله حتی ممکن است با ترور اعضای مجلس خبرگان برای اخلال در روند جایگزینی همراه شود، تا کشور، بدون سر باقی بماند. در مرحله ی سوم، حمله به خیمه ی بدون عمود، کار راحت تری خواهد بود، به خصوص اگر این بار در جامعه ی دوقطبی، دوباره آشوبگران، جنگ خیابانی را شروع کنند. خب چه باید کرد؟ در مطلب بعدی ان شاءالله توضیح داده می شود! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

فتنه، ترور، جنگ (بخش دوم) در بلوای فتنه و هیاهوی حمله، جمهوری اسلامی، چه راهکاری برای آینده باید داشته باشد؟ چه باید کرد؟ بر اساس تجربیات سال ۱۴۰۴، آنچه آینده ی جمهوری اسلامی را تهدید می کند، در چهار حوزه ی شاخص طبقه بندی می شود: ۱. گسل سیاسی (کاهش مشارکت در انتخابات و عدم اعتقاد بخشی از جامعه به کارآمدی صندوق رای، ناامیدی عده ای از مردم نسبت به بهبود شرایط کشور، وجود نشانه های عبور از نظام مستقر در شعارهای ساختارشکنانه ی معترضین قبل از شروع فاز خشونت آمیز آشوب ها و ...) ۲. گسل فرهنگی (انقطاع کامل بخشی از جامعه به خصوص نوجوانان و جوانان با سبک زندگی اسلامی و ساختار فرهنگی جمهوری اسلامی نظیر مسجد، رسانه های رسمی، مراسم دینی و احکام اسلامی، سطحی نگری و عدم اطلاع از واقعیات تاریخی و سیاسی حتی در بین دانشجویان نخبه، مرجعیت فکری سلبریتی ها و بلاگرها و ...) ۳. گسل اقتصادی (تورم ۵۰ درصدی سالیانه و کاهش ۱۵۰ برابری ارزش پول ملی طی ۱۵ سال اخیر و در نتیجه مشکلات شدید معیشتی) ۴. گسل نظامی، امنیتی (غافلگیری اطلاعاتی در شروع جنگ، از دست دادن نقاط قوت ژئوپلتیک مثل سوریه و تا حدی لبنان، عدم بازدارندگی وعده صادق ۱ و ۲، عدم توانمندی پدافندی در جنگ ۱۲ روزه، وجود شبکه ی گسترده ی نفوذ دشمن در داخل کشور در هنگام جنگ) هر یک از این چهار گسل، خیلی بیشتر از وحشی گری های ترامپ، خطرات جدی برای آینده ی نظام جمهوری اسلامی هستند و اگر راه چاره ی فوری و دقیق برای آنها اندیشیده نشود، حاکمیت را با چالش وجودی مواجه خواهد کرد. پس چه آمریکا حمله بکند و چه نکند، ضروری است جمهوری اسلامی با حفظ اصول ثابت و بنیادینش، برخی اقدامات جدی را انجام بدهد تا به تدریج در یک بازه ی حداقل ده ساله، از شدت فعالیت این گسل ها کاسته شود. این اقدامات اولا نیازمند شناخت دقیق و بی تعارف مشکلات و چالش هاست. کسی نباید "گزارش مهمل" بنویسد و عمدا واقعیات ملموس و میدانی را سانسور کند. ثانیا به برنامه ریزی عملیاتی و گام به گام برای حرکت از نقطه ی فعلی به نقطه ی مطلوب نیاز است. ثالثا این کار، مسئولینی می خواهد که عمیقا به جمهوری اسلامی و اصول بنیادینش معتقد باشند، خالصانه و فقط برای خدا کار کنند، اهل غر زدن و جا زدن نباشند، اهل نمایش نباشند، از انتقاد فرار نکنند، با مشورت و منطق بیگانه نباشند، تعصب جناحی و قومی و سیاسی نداشته باشند و به جای بیانیه و سخنرانی، اهل کار و تلاش باشند. در یک کلام، نسخه‌ی مشابه سردار سلیمانی باشند! به سوال اصلی برگردیم! برای مقابله با فتنه، ترور و جنگ چه باید کرد؟! باید چالش های کشور در این چهار حوزه حل شوند که اگر نشوند فقط شماره‌ی سال های کنار عبارت "فتنه" عوض می شود! از فتنه ی ۱۴۰۴ می رسیم به فتنه ی ۱۴۰۵ و بعد ۱۴۰۶ و ... . گله ی کفتارها فقط به شیر ضعیف، جرات حمله دارند. هر اقدام و حرکتی که جمهوری اسلامی را شیر قوی میدان نشان بدهد، جلوی جنگ را خواهد گرفت: حماسه ی ۲۲ دی از این جنس بود (همبستگی ملی و پشتیبانی مردمی) برخورد قاطع نیروهای امنیتی با جاسوسان و عوامل موساد نیز در روزهای اخیر همین اثر را داشت (اشراف اطلاعاتی، امنیتی) خبر تست موشک قاره پیما با قابلیت حمل کلاهک هسته ای (اگر تایید بشود)، یا آمادگی نیروهای نظامی برای حمله ی پیش دستانه به اسرائیل و آمریکا نیز در همین راستاست (توانمندی نظامی غافلگیر کننده). استفاده از فرصت ماه های شعبان و رمضان برای همبستگی مذهبی و ترویج شعائر دینی نیز همین کارکرد را دارد (کاهش گسل فرهنگی) روزهای آینده، سرنوشت ایران و شاید سرنوشت تاریخ را مشخص خواهد کرد. هر کس که دل در گروی ایران و انقلاب و اسلام دارد، باید سرباز زبده و دلیر این جنگ جهانی باشد. شاید میدان هر یک از ما تفاوت داشته باشد ولی دشمن ما یکیست و رهبر همه ی ما سیدعلی است! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

رزمایش خوک ها و خیک ها در شرایطی که آمریکا اعلام کرده است قصد حمله ی نظامی به ایران را دارد، از صبح امروز، رزمایش ۷ کشور در خلیج فارس شروع شده است، آمریکا به علاوه ی ۶ کشور حاشیه ی خلیج فارس! این رزمایش در واقع آخرین تمرین جنگی، پیش از شلیک اولین گلوله است تا آمریکا مطمئن شود می تواند اثر انتقام ایران را خنثی کند! رذالت حاکمان این ۶ کشور که در چنین شرایطی با نیروهای نظامی خوک ها در یک صف می ایستند، خبر تازه ای نیست! مسلمانی این شیوخ خیکی، شوخی تلخ روزگار است! ایستادن زیر پرچم مهم ترین حامی نتانیاهو، قاتل ۷۰ هزار فلسطینی، شرک عملی و کفر علنی است! حالا هر چقدر هم که ضاد و صاد و عین و غین قرائت نمازشان زیبا و دلنشین باشد! فردا هر چه اتفاق بیفتد، شکایت ما از این نامسلمانان به محضر رسول الله خواهد بود! اما دو نکته: ۱. در این دنیا، هر تصمیمی بهایی دارد. رزمایش نظامی در کنار دشمن ما، آن هم در شرایط جنگی، نباید بی پاسخ بماند! پایتخت های عربی باید قبل از سوت شروع جنگ، به بهانه ی رزمایش دفاعی ایران، رد دود موشک های ایرانی را بر فراز پایتخت هایشان ببیند، حتی اگر مقصد این موشک ها جایی در دریای سرخ یا دریای عمان باشد! ۲. در دقایق اولیه ی جنگ، نه فقط پایگاه های آمریکایی، بلکه همه ی منافع سیاسی و اقتصادی متحدین منطقه ایش باید در هم کوبیده شود! بی اغماض و بدون رافت! دوره ی لبخندهای دیپلماتیک خیلی وقت است که تمام شده است، اگر محکم نزنیم، محکم می خوریم! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

منوی انتقام ایران در صورت شعله ور شدن آتش جنگ بین ایران و آمریکا، علاوه بر اسرائیل، کدام پایگاه ها و تاسیسات نظامی آمریکا در خاورمیانه، هدف احتمالی حملات ایران خواهند بود؟! گزینه های روی میز ایران در ساعت صفر حمله چه خواهند بود؟! ۱. قطر پایگاه هوایی العُدید (Al Udeid Air Base) اهمیت: بزرگ‌ترین و حیاتی‌ترین پایگاه نیروی هوایی آمریکا در منطقه مرکز فرماندهی عملیات هوایی منطقه (CAOC)، میزبان جنگنده‌ها، بمب‌افکن‌ها، هواپیماهای سوخت‌رسان و پهپادهای پیشرفته هسته لجستیک و اطلاعاتی منطقه ۲. بحرین پایگاه دریایی منامه (Naval Support Activity Bahrain) اهمیت: مقر دائمی ناوگان پنجم آمریکا و فرماندهی نیروی دریایی آمریکا در خاورمیانه (NAVCENT) مرکز تمام عملیات‌های دریایی آمریکا در خلیج فارس، دریای عرب و دریای سرخ ۳. امارات متحده عربی پایگاه هوایی الظَفره (Al Dhafra Air Base) - ابوظبی اهمیت: میزبان جنگنده‌های نسل پنجم F-35، جنگنده‌های F-16، هواپیماهای نظارتی Global Hawk و سامانه‌های دفاع هوایی پاتریوت نقش کلیدی در نظارت، شناسایی و عملیات هوایی بندر جَبَل عَلِی (Jebel Ali Port) - دبی اهمیت: مهم‌ترین بندر پشتیبانی و تدارکاتی برای ناوگان دریایی آمریکا در منطقه. ناوشکن‌ها و ناوهای آمریکایی به طور مکرر در این بندر پهلو می‌گیرند. ۴. کویت پایگاه هوایی علی السالم (Ali Al Salem Air Base) اهمیت: از مراکز اصلی استقرار نیروهای زمینی و هوایی آمریکا، با مأموریت بازدارندگی، دفاع از کویت و پشتیبانی از عملیات‌های منطقه‌ای ۵. عربستان سعودی پایگاه هوایی شاهزاده سلطان (Prince Sultan Air Base) - نزدیک ریاض اهمیت: تبدیل به یک مرکز عملیات هوایی و دفاع موشکی پیشرفته شده است. میزبان سامانه‌های دفاع هوایی پاتریوت و THAAD، جنگنده‌ها و پرسنل آمریکایی ۶. عمان پایگاه هوایی الثُّمَرِیت (Thumrait Air Base) پایگاه هوایی مَصِیرَة (Masirah Air Base) بندر دُقْم (Port of Duqm) اهمیت: این دسترسی‌ها، امکان حضور و عملیات در جنوب دریای عرب و نزدیکی تنگه باب‌المندب را به آمریکا می‌دهد. بندر دقم به‌طور خاص برای پشتیبانی و تعمیرات ناوگان دریایی و زیردریایی‌های آمریکا توسعه یافته و نقش جایگزین استراتژیک برای تنگه هرمز را ایفا می‌کند. ۷. اردن پایگاه هوایی اَلْأَزْرَق (موفق السلطی) (Muwaffaq Salti Air Base) اهمیت: آمریکا از این پایگاه برای مأموریت‌های آموزشی، عملیات‌های ضدتروریسم و به عنوان مرکز لجستیکی استفاده می‌کند. ۸. عراق پایگاه حَریر (Harir Air Base) - اقلیم کردستان اهمیت: مأموریت اصلی، آموزش، مشاوره و کمک به نیروهای امنیتی اقلیم کردستان پایگاه عین الاسد به تازگی تخلیه شده و در اختیار ارتش عراق قرار گرفته است. ۹. ترکیه پایگاه هوایی اینجیرلیک (Incirlik Air Base) اهمیت: پایگاه کلیدی ناتو میزبان جنگنده‌های آمریکایی و (طبق گزارش‌ها) مهمات هسته‌ای تاکتیکی. برای عملیات‌هایی در سوریه، عراق و منطقه مورد استفاده قرار گرفته است. ۱۰. ناوهای مستقر در خلیج فارس و دریای عمان منوی حمله موشکی ایران از قبل آماده شده است و این، فقط بخش اهداف نظامی مربوط به پایگاه های آمریکاست! مراکز صنعتی و نفتی هم پیمانان آمریکا و به ویژه مراکز نظامی، امنیتی و صنعتی در اسرائیل نیز در این منو وجود دارند. جنگ با ایران، شاید آخرین قمار آمریکا باشد! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

بازی جنگ با منوی تجاوز آمریکا در دانشگاه های نظامی، با استفاده از مفهوم "بازی جنگ" (Wargame) صحنه ی جنگ برای فرماندهان شبیه سازی می شود تا ماهیت و ابعاد درگیری مشخص و راه های تهاجم به دشمن یا جلوگیری از شکست جبهه ی خودی بررسی شود. با چنین رویکردی در صورت وقوع جنگ بین ایران و آمریکا، دشمن چه اهدافی را برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی انتخاب می کند؟ دسته ی ۱: مراکز حاکمیتی، فرماندهی، کنترل و ارتباطات هدف: فلج کردن تصمیم‌گیری و یکپارچگی ملی مراکز فرماندهی کلیدی: - ستاد فرماندهی کل قوا و قرارگاه‌های مرکزی سپاه، ارتش، وزارت دفاع و وزارت اطلاعات - بیت رهبری، ساختمان اصلی هیئت دولت، مجلس و قوه ی قضاییه - شبکه ی ارتباطات و اطلاع‌رسانی ملی نظیر صداوسیما، مراکز مخابراتی ملی، کابل‌های نوری زیردریایی و ... دسته ۲: توان بازدارندگی و دفاعی هدف: خنثی‌سازی واکنش نظامی ایران قبل از استفاده - سایت‌های استقرار سامانه‌های باور-۳۷۳، سامانه‌های S-300 و سایت‌های راداری کاوشگر، مرصاد و رادارهای جستجوگر برد بلند - سامانه‌های تهاجمی و موشکی نظیر سایت‌های موشکی بالستیک، پایگاه های نیروی دریایی سپاه، پایگاه های نیروی هوایی ارتش و سپاه - پادگان های نظامی سپاه و ارتش دسته ۳: زیرساخت‌های حیاتی انرژی و اقتصاد هدف: ایجاد شوک و بحران سریع در زندگی مردم - شبکه برق شامل نیروگاه های حرارتی و آبی - صنعت نفت و گاز شامل پالایشگاه‌ها، پایانه‌های صادراتی (جزیره خارک)، میدان‌های نفتی و گازی (به ویژه تأسیسات ساحلی و دریایی) - سدهای بزرگ (با اهداف چندگانه: کمبود آب و برق و ایجاد سیل) - شبکه ترابری حیاتی شامل آزادراه ها، ایستگاه های مرکزی راه آهن، فرودگاه های بزرگ، بندرهای مهم (شهید رجایی، امام، چابهار) دسته ۴: نمادهای انسجام ملی هدف: تضعیف روحیه و یکپارچگی ملی - ایجاد آشوب در کلان‌شهرها از طریق اعمال فشار با قطع امکانات زیرساختی (آب، برق، گاز، اینترنت) - حمله به اماکن مذهبی و ملی نظیر حرم امام رضا (ع)، حرم حضرت معصومه (س)، حرم امام خمینی، برج میلاد، برج آزادی، مصلی های نماز جمعه، مساجد شاخص و ... دسته ۵: مراکز آینده‌ساز هدف: نابودی توان بازیابی بلندمدت - مراکز علمی-تحقیقاتی نظیر مراکز هسته ای فردو و نطنز، مرکز تحقیقاتی دانشگاه مالک اشتر، سازمان صنایع هوافضا. - کارخانه‌های استراتژیک نظیر مجتمع های تولید موشکی و پهپاد - دانشگاه ها و پژوهشگاه های شاخص قطعا این بازی جنگ، بارها توسط فرماندهان نظامی و امنیتی کشورمان مرور شده و تدابیر لازم اتخاذ شده است. در همین راستا به نظر می رسد باید برای اهداف دسته ۱ و ۲، دفاع سخت، فعال و همراه با ایجاد فریب ایجاد شود. برای اهداف دسته ۳، روی تقسیم‌بندی شبکه، ایجاد سیستم‌های پشتیبان و توزیع‌شده و توان تعمیرات سریع سرمایه‌گذاری گردد. برای دسته ۴، مدیریت بحران مردمی و آماده سازی افکار عمومی، عنصر کلیدی است و برای دسته ۵، پنهان‌سازی، پراکندگی و ایجاد مراکز پشتیبان مخفیانه باید در پیش گرفته شود. ان شاءالله هیچ جنگی رخ نخواهد داد ولی مطمئنا فرمانده ی باهوش و دلیر میدان، سرداران و سربازانش را برای بدترین سناریوها آماده کرده است! بی شک خلیج فارس، نیل ترامپ خواهد شد! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

از آبراهام تا ابراهیم در یک میدان آخرالزمانی، رویارویی ایران و آمریکا در آب های خلیج فارس، مستقیما به ظهور امام زمان مربوط است. اما چگونه؟! بگذارید چند قرن به عقب برگردیم و ماجرا را از اول مرور کنیم: دلیل شروع غیبت امام زمان چه بود؟ چرا خداوند چنین دستوری داد؟ چه شد که بشر از زیست طبیعی در کنار امام معصوم، محروم شد؟ با روی کار آمدن خلفای عباسی به خصوص از زمانه امام موسی کاظم علیه السلام، وضعیت زندگی ائمه، روز به روز سخت تر شد. امام هفتم سال‌ها در زندان های مخوف و تنگ و تاریک، محبوس شد. امام هشتم با سفری سخت، عملا به تبعیدی در خراسان، البته با عنوان فریبنده ی ولایتعهدی، محکوم و از مدینه و مکه و کوفه و بغداد دور شد. امامان نهم تا یازدهم عملا در محاصره نظامیان و در حبس خانگی، زندگی کردند و عاقبت به شهادت رسیدند. این حلقه ی حکام ظالم آنچنان تنگ و تنگ تر شد که امام یازدهم حتی فرصت اقامه ی حج تمتع را هم نیافت. خروجی طبیعی چنین روندی چه بود؟ با برون یابی نمودار زندگی پنج امام قبل از امام زمان، سرنوشت ایشان که در پنج سالگی به امامت رسیده بودند چه می شد؟! در سال ۲۵۵ هجری، جامعه ی اسلامی آماده ی قیام نبود. تنهایی و محاصره و غربت اهل بیت، روز به روز بیشتر می شد و بیم جان امام می رفت! در چنین شرایطی یعنی وقتی اکثریت جامعه آماده ی پذیرش امر ولی نیست و اقلیت جامعه (شیعیان خالص) هم قدرت حفظ جان امام را ندارند، امر خداوند، غیبت ولی معصوم بود تا زمان مناسب! یعنی تا چه زمانی؟ تا زمانی که اکثریت (عموم مسلمانان)، آماده ی پذیرش رهبری معصوم و اقلیت (شیعیان خالص)، توان حفظ جان او را داشته باشند! پس تا بصیرت جامعه ی اسلامی از یک سو و قدرت شیعه از سوی دیگر به بلوغ کامل نرسد، ظهور هم اتفاق نمی افتد! برگردیم به خلیج فارس! ایران از سال ۱۳۵۷ طی یک انقلاب اسلامی، تحت زعامت و رهبری ولی فقیه قرار گرفته است. حدود نیم قرن پایداری ایران، ایدئولوژی شیعه را به عنوان تنها نسخه ی مقاومت در مقابل کفر جهانی معرفی کرده است. این موضوع از مرزهای اسلام هم فراتر رفته است و ایده ی مقاومت، تبدیل به یک فرهنگ جهانی شده است. "نه گفتن" به آمریکا روزگاری فقط از صندلی ساده ی جماران شنیده می شد ولی امروز از اتاوا تا هاوانا و از بغداد تا اسلام آباد، "ایده ی آمریکای ترامپ" با مخالفت روبرو می شود. در ایران، با همه ی فشارهای نظامی و اقتصادی، هنوز بخش قابل توجهی از مردم، پشت سر مفاهیم بنیادین جمهوری اسلامی ایستاده اند. این، یعنی بصیرت جامعه در حال رسیدن به بلوغ مطلوب است! وقتی یک ملت، تمام قد، پشت سر ولی فقیه، در مقابل عظیم ترین ماشین جنگی تاریخ بایستد و پا پس نکشد یعنی شرط اول ظهور حداقل در مقیاس ایران، محقق شده است. از سوی دیگر، این ایستادگی اگر همراه با توان نظامی باشد و شیعه، قدرت حفظ جان رهبری، نظام اسلامی و مرزهای کشور را در برابر قوی ترین دشمن خود داشته باشد، یعنی شرط دوم هم محقق شده است! به عبارت دیگر اگر ایران (یعنی مجموعه ی ملت، نیروهای نظامی و ساختار سیاسی) از امتحان رویارویی مستقیم با آمریکا، سربلند بیرون بیایند، بخش قابل توجهی از شرایط طبیعی ظهور فراهم می شود. بدون شیعه‌ی قوی، بدون ملت بصیر، بدون پایگاه نظامی و اجتماعی قابل توجه، ظهور امام زمان رخ نمی دهد و شاید مهم ترین ماموریت ایران، در آخر الزمان، همین باشد! ناو آبراهام لینکلن به آرامی در حال نزدیک شدن به ایران ابراهیمی است، تا به خیال خود، با افسون ترس یا آتش گلوله، جلوی تغییر تاریخ را بگیرد غافل از اینکه "و مکروا و مکر الله و الله خیرالماکرین"! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

تنها در خانه کاترین اوهارا، بازیگر نقش مادر در فیلم های تنها در خانه ی ۱ و ۲، به تازگی درگذشت. شخصیت او در فیلم، نماد یک مادر دلسوز، پرمشغله، حواس پرت، خونگرم و وفادار بود. بازیگری که در زندگی واقعی هم با حدود ۴۰ سال زندگی مشترک با همسر کارگردانش، تقریبا همین خصوصیات را داشت! مرگ خانم اوهارا و سپس یادآوری تنها در خانه ی ۲، باعث شد نقل قولی درباره ی یکی از شخصیت های جنجالی امروز جهان را به یاد بیاورم، فردی با حضوری کوتاه در فیلم تنها در خانه! در این هیاهوی تهدید ناوها، خاطره بازی با یک فیلم کریسمسی ۳۰ سال قبل چه سودی دارد؟! اندکی صبر کنید! در فیلم تنها در خانه ی ۲، "کوین" وارد هتل پلازا می‌شود، از یک مرد می‌پرسد: «ببخشید، لابی کجاست؟» آن مرد در جواب می‌گوید: «پایین راهرو، سمت چپ» و دور می شود! کریس کلمبوس، کارگردان فیلم در مورد این صحنه و حضور آن مرد می گوید: "صاحب هتل یعنی دونالد ترامپ تنها به شرط حضورش در فیلم، اجازه ی فیلمبرداری در لابی هتل را داد. او در واقع خودش را به فیلم تحمیل کرد." کات! ۳۳ سال بعد! این تصویر شفاف رئیس جمهور آمریکاست! او نه تنها می خواهد دیده شود بلکه می خواهد "قهرمان" دیده شود! رئیس جمهور آمریکا، گدای "قهرمان دیده شدن" است! ترامپ، خودشیفته ترین شخصیت معاصر است! پس در تحلیل هر کنش و واکنش ترامپ باید به این نکته ی اساسی توجه کرد! در شرایط فعلی، ترامپ هم به خاطر شخصیت میان تهی و به شدت خودشیفته اش و هم به خاطر رسوایی پرونده ی اپستین، شدیدا محتاج یک "خبر داغ" است! خبری که خودش زودتر از بقیه، عجولانه توییتش کند! این خبر داغ، یا یک جنگ بزرگ است یا یک توافق بزرگ! او نیاز دارد تا پشت بزرگی واقعه ای که می خواهد اعلامش کند و قهرمانش باشد پنهان شود. او می خواهد فاتح قاطع میدان نبرد با ایران باشد، کاری که هیچ کس در نیم قرن اخیر نتوانسته است انجام بدهد. و دقیقا نقطه ی ضعف او، از همین شهوتش به برد کوتاه مدت و مقطعی شروع می شود! ترامپ هیچ برنامه ریزی بلند مدت و آینده نگرانه ای ندارد! حرکت زیگزاگی اش در مواضع سیاسی و بین المللی هم از همین جا نشات می گیرد! او غیرقابل پیش بینی است؟! بله! اما نه از جنس مهارت یک شمشیرباز کارکشته بلکه شبیه خشونت یک گاو وحشی رم کرده! ترامپ عمیقا دوست دارد کاری را انجام بدهد که بقیه نتوانسته اند و بعد فریاد بزند که "دیدید من چه کردم، پس انا ربکم الاعلی" ! و سپس ببیند که همه به پایش سجده می کنند! با این رویکرد، رئیس جمهور کودک آزار آمریکا، تشنه ی خواباندن مچ ایران است، چه با جنگ، چه با مذاکره! و البته ایران، اگرچه در این خانه، تنهای تنهاست ولی اصلا حریف ضعیفی نیست و در هر دو جناح، پایاپای در حال نبرد است. و دنیا منتظر است پایان این نبرد را ببیند. نبردی که تاریخ را عوض می کند! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani

توهم دوگانه ها با انتشار خبر مذاکره ایران و آمریکا، گزاره های مختلفی شنیده می شود که نیاز به تعمق و تامل بیشتری دارند: ۱. دوگانه ی جنگ - مذاکره: جنگ و مذاکره، دو روی یک سکه نیستند. در تقابل با همدیگر، در دو سوی یک الاکلنگ قرار ندارند. دو قطب مخالف هم نیستند. نه جنگ، نماد خشونت طلبی است، نه مذاکره، سمبل وادادگی است. نه مجاهدانِ دست بر ماشه، اشتهای آتش بازی دارند، نه دیپلمات های پشت میز، شهوت پرچم سفید دارند. جنگ یا صلح، گلوله یا قلم، مشت یا لبخند، همگی ابزارند، وسیله اند، راه رسیدن به هدفند. پس در حالت کلی نه جنگ، مقدس است، نه مذاکره! این هدف ماست که مقدس است! در نتیجه نباید در روش رسیدن به هدف، متوقف شد! همه به خصوص انقلابی ها باید از این تحليل های سطحی عبور کنند! موشک هایپرسونیک و میز مذاکره، برای فرمانده ی میدان، مهره های شطرنجند. هیچ شطرنج باز ماهری آنچنان عاشق یکی از مهره هایش نمی شود که هدف اصلی، یعنی بردن بازی را فراموش کند! ۲. دوگانه ی رهبر - مسئولین: دو روایت غلط در مورد ارتباط مسئولین و رهبری در بزنگاه های سیاسی وجود دارد. در روایت اول، رهبری، مظلوم است، آنچه می گوید توسط مسئولین شنیده نمی شود. او فرمان می دهد اما کسی اجرا نمی کند. او دستور می دهد اما دیگران بر خلاف نظر او عمل می کنند. در این نگاه، رهبر، مقتدر نیست. مدیر نیست. صرفا فرد مقدسی است که سخنرانی می‌کند، اما کشور را اداره نمی کند. در روایت دوم، برخلاف روایت اول، هر آنچه اتفاق می افتد با مسئولیت رهبری است. همه چیز تقصیر اوست. از نمک تا موشک، در ید قدرت اوست. از برجام تا حجاب، همه کاره، اوست. در این نگاه، مسئولین، مجریان بی اراده ای هستند که نقشی در اشکالات ندارند پس نباید بازخواست شوند. این دو نگاه، جفا به رهبری است. رهبری، مظلوم هست اما در عین حال مقتدر و مدیر و مدبر هم هست. رهبری، فرمانده ی میدان است. امام جامعه است، اما پاپ شیعیان نیست! او نگهبان اسلام و انقلاب است. چارچوب ها و خط قرمزها را، فعالانه معین و بروز می کند! پس روایت اول غلط است. اما در عین حال که رهبری، مدیر کلان جامعه است ولی دیکتاتور نیست. شاه شیعیان نیست. به خواست و رای مردم، به رشد فکری جامعه اهمیت می دهد. در چارچوب خط قرمزها، به دولت ها اجازه می دهد تاکتیک های خودشان را پیش ببرند. اگر دولتی، اصرار می کند که با حفظ خطوط قرمز، از ابزار مذاکره استفاده ی بیشتری کند، رهبری حمایت می کند چون این خواست منتخبین مردم است. اگر هم دولتی با حفظ مصالح کشور، مذاکره را بی فایده بداند باز هم از سوی رهبری کمک می شود. پس رهبری نه پاپ جامعه است، نه شاه جامعه! بلکه امام جامعه است! ۳. دوگانه ی داده - تحلیل: هر تحلیلی به یک عنصر کلیدی نیاز دارد، داده های صحیح و کافی! بدون داشتن داده، تحلیل، ناقص و گاهی کاملا در خلاف جهت، ارائه می شود. کسی که به همه ی داده ها، دسترسی نداشته باشد در مورد همه ی جوانب یک موضوع، امکان تحلیل ندارد. اینکه بدون اطلاعات کافی، تحلیل می کنیم و فکر می کنیم آنچه به ذهن ما رسیده به مخیله ی مسئولین سیاسی و امنیتی و نظامی نرسیده است هم موضوع جالبی است! این یعنی به بهانه ی عدم دسترسی به داده ها، قوه ی تحلیلمان را تعطیل کنیم؟! ابدا! منتها اولا سعی کنیم از کافی و صحیح بودن داده هایمان مطمئن بشویم و از منابع مختلف، کسب اطلاعات کنیم ثانیا در تحلیل هایمان، اندکی امکان خطا را لحاظ کنیم یعنی متعصبانه حرف نزنیم! در جنگ یا صلح، فرمانده ی میدان یکیست! این آزمون ولایتمداری ما و مانور نبردهای زمان ظهور است! حامد ملحانی https://eitaa.com/hamedmalhani