عصیان‌زده‌ایم، بارالها چه کنیم؟ هم‌رنگ شب است نامهٔ ما چه کنیم؟ بر فرض هم این گناه‌ها پاک شدند با شرم به جا مانده از آن‌ها چه کنیم؟ #حامد_طونی @HamedTooni

جز توده‌ای از گناه، کو حاصل من؟ کو حاصل عمر عاطل و باطل من؟ بادا که به دست شعله‌ها نرم شود این آهنِ سختِ زنگ‌خورده، دل من #حامد_طونی #شب_قدر @HamedTooni

از خویش رها و بی‌خبر باید بود آیینه‌ای از خون جگر باید بود این‌بار هم آغشته به عُجبی برگرد ای اشک! کمی زلال‌تر باید بود #حامد_طونی #شب_قدر @HamedTooni

دنیا همه ظلم، سربه‌سر عصیان است هر سو که نگاه می‌کنی حرمان است فرداست که طوفان بلا خواهد شد آن آه که در نهاد مظلومان است #حامد_طونی #روز_قدس @HamedTooni

جریان زلال دیوار مشو مسیر دل‌خواهش ‌را جریان زلال ناخودآگاهش ‌‌را در هر قدمی سنگ بروید هم‌ باز این رود رها نمی‌کند راهش‌ را ✍🏻 #حامد_طونی 🏷 #مقاومت_اسلامی | #فلسطین | #غزه 🇮🇷 @Shere_Enghelab

با این‌که شکفته، آه سردی دارد بی‌تابی منحصربه‌فردی دارد ای دست کمین‌کرده! چه می‌فهمی تو گل‌کردن یک غنچه چه دردی دارد #حامد_طونی #روز_طبیعت @hamedTooni

ظالم پوشد لباسِ خون‌بافته را تا زیر کند خصمِ زبون‌یافته را با سنگدلانِ شعله‌خو سختی کن بردار به آهن آهنِ تافته را بیدل @HamedTooni

شعر، مواجهۀ شاعر است با عالم. کشفی که در اشعار شاعران اتفاق می‌افتد، تصویری است که شاعران در قالب کلمات از آن مواجهه به ما مخابره می‌کنند. شاعر اگر دارای نظام اندیشه‌ای منسجم باشد، مجموعۀ این مواجهاتش با عالم و کلمات هم منسجم خواهد بود. یعنی در یک مجموعه شعر، هر شعر بدون اینکه به شعر دیگر کاری داشته باشد، ساز خود را نمی‌زند، بلکه هماهنگ با هم، سمفونی تصاویر را ایجاد می‌کنند. متن کامل این یادداشت را از پیوند زیر بخوانید: https://shahrestanadab.com/Content/ID/12482/ #آنات #حامد_طونی #نشر_شهرستان_ادب #محمداحسان_افتخاری‌پور @shahrestanadab

دوست ارجمندم محمداحسان افتخاری‌پور یادداشتی و لطفی بر کتاب آنات داشته‌اند که از ایشان سپاسگزارم.

بلبل «چه چه» می‌زد و پوپک «پو پو» بوفی «حق حق» می‌زد و کوکو «کو؟ کو؟» هر کس به زبانی سخن از او می‌گفت ما نیز به باد رفته: «هو هو»، «هو هو» #حامد_طونی @HamedTooni