همه دیدند که بیشتر از همیشه مستحقّ طلا بودی. اشک یک ملّت با درد کشیدن دستت میان کُشتی در آمد. امّا این درد را حتّی در چهرهات بروز ندادی. و مردانه تا آخر جنگیدی.
تو قهرمان همیشگی سرزمین و تاریخ ایرانی.
نام تو قلب مردم ایران را طلا میکند. چه نیازی به سکّوی مدال؟
حسن آقای دلاور.