ولی جدی این چنل های ایتا و اینا رو دوست دارم فقط به دلیل اینکه برام جالبه که داستان زندگی ادما رو بشنوم
تجربه های اونارو درک کنم
گاها باهاشون هم دردی کنم ، خودمو جاشون بذارم
وقتی کتاب میخونم یا فیلم میبینم هم همین حسو دارم
یا حتی وقتی سوار مترو یا اتوبوس میشم
بهم حس زندگی کردن جای افراد دیگه حتی برای چند دقیقه رو میده و این حس برام خیلی جالبه
به خاطر همینم هست که عاشق شرق تهرانم
این داستان اونجا خیلی زیاده حس میکنم
وقتی تو خیابونای اونجا راه میرم حس میکنم مردمش بیشتر زندگی میکنن
تو خیابونای نارمک و سمت امام زاده صالح که راه میری خیلی وایب خوبی داره
انگار آدما کلی داستان دارن واسه تعریف کردن
بچه ها دوست داشتید بیاید یه داستان از زندگیتون بگید
یه تجربه ای حرف دلی نصیحتی چیزی
هدایت شده از hipofernia.!
یه سری خاطرات هست که آدم خجالت میکشه حتی تو خلوت خودش مرورشون کنه چون از خودش خجالت میکشه. از حماقت زیاد، از اشتباهات بی انتها، از اهمیت دادن به آدما و چیزایی که ارزش هیچی رو نداشتن. 🫠
@necropolis🩰
کاریزماتیک بودن و دوست داشتنی بودن خیلی مهمه جدی
یه وقتایی نه به طرز برخورده نه به حرف زدنه نه به نحوه ارتباط گیریه نه به خوب بودنه
یه وقتایی فقط به دوست داشتنی بودنه
یه وقتایی حس میکنی واقعا دوست داشتنی نیستی
وگرنه که همچی رو رواله
معلوم نیست اصلا به چیه واقعا
نه گزیر است مرا از تو نه امکان گریز
چاره صبر است که هم دردی و هم درمانی
- سعدی⠀