_

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را؟! وحشی بافقی

~

‏نمیشه به جای اینکه نور از میان زخم‌هامان وارد شود، چربی از میان آن‌ها خارج گردد؟!؟

داستان کوتاه ستون آخر در صفحه‌ی آخر هنوز خالی بود. یک خبر برای تکمیل روزنامه‌ی صبح فردا کم بود. هوتن تمام جیب‌های کت و شلوارش، که بر روی صندلی افتاده بود را به دقت جستجو کرد و تمام یادداشت‌هایش را دوباره خواند. ضبط‌ صوت کوچکش را روشن کرد و مصاحبه‌ها را مجددا گوش داد. عکس‌های دوربینش را چک کرد. نه، تمام آن خبرها را قبلا نوشته و برای سردبیر ارسال کرده بود. مستأصل و عصبانی زیر لب گفت: - اَه لعنتی، تو این همه کار و بدبختی نمی‌شد حالا این یه خبر کم نمی‌اومد... هوتن همانطور که دور هال خانه‌اش می‌چرخید به سردبیر و غرغر‌هایش فکر می‌کرد. به اجاره خانه‌ی عقب افتاده و بد‌هی‌هایش می‌اندیشید. به عدم امنیت کاریش داشت فکر ‌می‌کرد که ناگهان پشتش تیر کشید و با سر به زمین افتاد. □               □               □             □ ستون آخر در صفحه‌ی آخر روزنامه صبح فردا این طور تکمیل شد: «بازگشت همه به سوی اوست در گذشت ناگهانی خبرنگار روزنامه آقای هوتن سعادت را....

(((((:

‏گفتی بغلت محفلی‌ست برای روزهایی که زندگی ناامیدم کرده، اکنون که از دوری‌ات به ستوه آمدم به کجا پناه برم؟ @Delnevesht00

پناه...(:

شب بخیر گفتن ما محض ادای ادب است، ورنه چون شب برسد اول بیداری ماست ...(:

هیچوقت دلیلشو نفهمیدم

𓍯

- قهوه سرد آقای نویسنده