یادمه روزی که داشتیم قسمت مربوط به وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها رو ضبط میکردیم ؛ مصادف شده بود با تشییع دو تن از شهدای شهرک شهید محلاتی که تو اغتشاشات اخیر شهید شده بودن:) همه یه حال غریبی داشتیم همه یعنی از مردم تا عوامل و اساتید :) اصلا یه غربت خاصی بود اون روز ، (یه تایمی ضبط کنسل شده بود و بعد از چند روز اولین ضبط بود ؛ همه دل شکسته و خسته از این همه غم بودیم ، چه مایی که اونجا بودیم چه هر وطن پرست دیگری ) امروزم که قرار بود اون قسمت پخش شه اینطوری شد :) زدن این حرفا دلیل خاصی نداشت صرفا دلی بود... ولی چیزی که اذیتم میکنه اینکه هنوز اصلا انقد زمان نگذشته از اون تشییع تا امروز ... و باز عده ای هنوز بر نفهمیدن استوارند ... مصداق بارز : صم بکم عمی فهم لا یعقلون.

ما با کیا شدیم هم وطن... بوق خوشحالی؟ جیغ؟ دست؟ کل؟ اخه حرومزاده ..‌

همینو یه راهپیمایی بیام تموم شدین که :)

پیام تبریک؟ وای من متنفرم ازتون

هم وطن؟❌️ تخم و ریشه ی همونا✅️

ما رو با اینا جمع نبنیدن لطفا هیچ وقت.

میگفت : اگر ارتباطمان قطع شد، یا در قدس می‌بینمتان یا در بهشت :)))

خدا مراقب همتون باشه خوشتیپا🙌🏻

بهتر شد

Boom Boom Tel Aviv 💥

خیلی امیدوارما اما حلال کنید❤️‍🩹