ولـی‌ما‌تواین‌زندگی، بیشتر‌«صبوری»‌میکنیم‌، تا‌«زندگـی‌کردن»...!🍫

به قول مهران مدیری: همیشه قبل از بحث با هرکسی دو تا سوال از خودتون بپرسید؛ کجای زندگیشم؟ کجای زندگیمه؟ اگه جواب"هیچ‌جا"بود بیخودی بحث نکنین!

گفت: تو شبیه آدم‌هایی هستی که یک روزی کسی رو خیلی دوست داشتن :)

اونجایی که‌مولانا میگه: دانی که چرا سر نهان با تو نگویم طوطی صفتی طاقت اسرار نداری حکایته بعضی آدمای‌دورمونه!

قسم به امید . . . ‹‌ که‌می‌رویدازجاۍ‌بریدگۍزخم، درتن🧡!' ›

ما آرزو کردیم و نپذیرفتیم که قرار نیست به تمام آرزوهایمان برسیم، ما آدم ها را دوست داشتیم و نپذیرفتیم که قرار نیست همه دوستمان داشته باشند، ما روزهای خوب می خواستیم و نپذیرفتیم که قرار نیست تمام روزها خوب باشند... و هر روز غمگین تر شدیم. گاهی برای رسیدن به آرامش، باید پذیرفت... باید قبول کرد و ناممکن ها و نشدنی ها را به رسمیت شناخت و توقع زیادی نداشت... گاهی برای رسیدن به آرامش، باید از خیلی چیزها گذشت....!

ما آدمایی بودیم که دلمون نمیومد کاسه ی آش نذری همسایه رو خالی برگردونیم ، طوری بودیم که هرجا روی زمین نون میدیدیم برمی‌داشتیم فوتش میکردیم و میذاشتیمش روی تاقچه ی تیر برق ما اگه غذامون خیلی خوشبو میشد حتما اون شب همسایه بغلی ام باید از اون غذا می‌خورد میگم چیشد که این شد حال و روزمون؟ مگه نمیگن آدما نون دل مهربونشونو میخورن؟ 《ما به کی نامهربونی کردیم ... ؟》 #حال_دل

تسلاۍ این‌ جهان‌ این‌ است، ڪھ‌ رنجِ‌ مُدام‌ و پیوستھ‌ وجود ندارد؛ غمـے مۍرود و شادی‌اۍ باز زادھ‌ می‌شود،این‌ هـٰا همہ‌ در تعادل‌ اند... این‌ جهان، جهانِ‌ جبران‌ هاست!🪴💛

ارجعی‌الا‌ربك-! ازدنیایی‌که‌جُز‌زخم‌برایت‌نداشت،به‌التیامِ آغوش‌ِخدایت‌برگرد🌊. . . ‌

گفتم‌ببینمش‌،مگرم‌درد‌اشتیاق ساکن‌شود؛بدیدم‌و‌مشتاق‌ترشدم...♥️(: 👤سعدی

یه‌جااز#محمد_مختاری‌خوندم: "دیدم‌که‌آدمی ازآدمی‌دریغ‌می‌شود-!" +چقدرزیاددریغ‌کردیم‌ودریغ‌شدیم . . .🏷