امام خمینی(رض) روح جمهوری اسلامی است. @hamshenasi

🚨مادورو: سخنان رهبر ایران به من قدرت ادامه مسیرم را داد. 🔹رئیس‌جمهور ونزوئلا پس از دیدار با رهبر معظم انقلاب در حساب خود در شبکه‌های اجتماعی نوشت: ✨«دیداری سرشار از معنویت و حکمت با رهبر عالی ایران، علی خامنه‌ای داشتم. قدردان سخنان ایشان هستم، سخنانی که روحیه من را قوی میکند و قدرت لازم را میدهد تا به مسیر دنیای صلح و برادری که میخواهیم آن را تحکیم کنیم، ادامه بدهیم.✨ 🌐 @Hamshenasi

🎥 سلام‌فرمانده به بحرین رسید سلام زیبای کودکان بحرینی به امام مهدی(عج)... @Farsna @hamshenasi

سلام فرمانده در زنجان جمعه 🕰️۱۴۰۱٫۳٫۲۷ 🌐@hamshenasi

♻️مجلس محاکمه ملا صدرا 1️⃣ مجلس آراسته اند و مفتیان درباری منتظرند تا به قتل اش فتوا دهند و به اشاره شاه در میدان چارباغ به دارش آویزند. در محضر شاه همه گرد آمده بودند به آنگونه که شیخ طلبیده بود. بیست و دو تَن از اهل علم کلام، حکمت، اصول و شریعت آنجا بودند. میر محمد باقر استرآبادی مثل همیشه نزدیک شاه نشسته بود بود و میرفندرسکی، متصل به او. بی هیچ علّتی قَرَچِاقای خان، سردار نامدار سپاه و شمشیر زن محبوبِ شاه، در طرف چپ شاه نشسته بود و محمد علی بیکِ خزانه دار، تنگِ او. میرزا جلال الدین استاجلو، جلال الدین محمد یزدی منجّم، دو کاتب و شفاییِ اصفهانیِ شاعر- که هیچ گاه شعر خوب نگفته بود- نیز حضور داشتند. قولّرآقاسی، سردار غلامان شاه، دَمِ دَر تالار، دست به قبضه شمشیر ایستاده بود بی آنکه ابدا ابدا بداند که در آن مجلس او را به چه کار خواستنه اند. شیخ بهاءالدین درآمد، محمد صدر هفده ساله ی ِبسیار جوان از پی وی. اگر پای شیخ درمیان نبود، بی شک، زهر خنده های بسیاری بر لب ها می آمد، و مجلس، با سلطه پوزخند، از اعتبار می افتاد، و شاید آنگاه بود که گروهی از مُلّایان درباری به این پندار گرفتار می آمدند که می توانند به آسودگی، محمد صدر را دست بیندازند و به ریش تُنُک او بخندند؛ اما شیخ عاملی، گذشته از اینکه فقیه و مجتهد و مفتی نامداری بود، به حکم شاه، مقام قاضی القضاتی پایتخت را نیز بر عهده داشت؛ و آن کس که جرآت می کرد در برابر چنین مردی، ریشخندی را به کار گیرد، می بایست که دست از جان شُسته باشد و چشم از سفره گسترده ی شاهانه بر داشته. شاه رخصت داد. مباحثه( محاکمه) آغازشد. 📚:مردی در تبعید ابدی

♻️مجلس محاکمه ملاصدرا 2️⃣ 🔅💠تعارف(همشناسی) در محکمه💠🔅 پیر مجلس ملا محمد خوانساری لب به سخن گشود: - «تو کیستی پسر جان؟ خویشتن را آن گونه به مُرشد کامل بشناسان که جای سوال دیگر باقی نمانَد.» - محمد صدر بی درنگ پاسخ داد: راه تا ابد بر سوال باز است؛ زیرا که آدمی، به سوال آمده است؛ اما این حقیر، محمد صدر شیرازی، کمترین جستجوگر درمانده سراپا سوال راه حق و حقیقت است و مستحق دستگیری؛ و از آن زمان که به طریقت افتاده است- نه به اراده غالب خویش- نام نشانی هم ، در معنا، از او باقی نمانده است. میر محمد باقر استرآبادی در قدم اول، بر افروخته شد.🔅 - شما در باب حقیقت چه می دانی که چنین کلمه ای را با جسارات بر زبان رانی؟ آیا برای تو مقدور است که آن را به معنا برسانی؟ - به اعتقاد این کمترین، خداوند متعال، مقدّر نفرموده که برای هر کلمه در جهان موجود، تنها یک معنا به مخیله آدمی خطور کند؛ زیرا چنین محدودیتی اگر بود ذهنِ وسعت طلب آدمی را از پرواز به سوی لایتناهی باز می داشت و فرصت غوطه خوردن و جستجوی پیوسته را از بشر می ستاند. ساده ترین واژه ها نیز مملو از معانی گوناگون و متضاد هستند و این از یک سو، توان خدایی آدمی را در جهت گسترده سازی ذهن نشان می دهد و از سوی دیگر نتوانی آدمی در برابر حق، که هر کلمه یی در نظر مبارکش چنان تراش خورده است که فقط یک تصویر و یک مفهوم بی ابهام را- بر اطلاق- عرضه می دارد. حقیقت، به هر حال، چیزی جز حقیقت نیست. ادامه.... 📚:مردی در تبعید ابدی / نادر ابراهیمی 🌐@hamshenasi

♻️مجلس محاکمه ملاصدرا 3️⃣ 🔅💠حقیقت و حق جویان💠🔅 حقیقت به هرحال چیزی جز حقیقت نیست. 🔅بشر، یا کوچک است و کوچکی پذیرفته وصول به ادراک حقیقت چشم پوشیده، یا بزرگ است آنقدر که بتواند حقیقت را بی واسطه غیر درک کند، یا کوچک است و می کوشد به جهتِ ادراک حقیقت بزرگ شود. 🔸حال اول، حال جاهلان نامتمایل به رهایی از جهل است. 🔹حال دوم، حال اولیا است؛ و 🔸حال سوم حال بندگانِ راه حق. 🔅حقیقت، اما، به دو اعتبار اساسی، دو معنای بنیادی دارد: 🌱 یکی، هر آنچه که متصل است به ذات حق، یا آرزومندیم که ما را متصل گرداند به ذات حق، طریقتی بی کوره راه به جانب خورشید. چشمه ای از آب زلال معرفت، بی حضور جام. 🌱 دوم هر آنچه که آرمانی ست و غیرمادی، که انسان در پیش رو دارد و باید که به آن دست یابد. هر آنچه که از آلودگی روزگار به دور است. هر آن کمال ممکنی که دست یافتنی ست اما چون به دست آمد، از حقیقت و واقعیت مبدّل می‌شود و جسمیت می یابد، و باز، حقیقت را به دور می فرستد و در رفعت و شکوه نگه می دارد تا انسانِ شیفته تعالی، دمی از تکاپو باز نماند. 🔅پس، به معنای نخست، ذات کمال مطلق است و حرکتی به سوی کمال مطلق است و در اتصال به کمال مطلق؛ دوم، مجموعه ابزار ها و امکاناتی است که آدمی را به سوی حقیقت اول، هدایت می کند؛ اما تلاش ها و ابزارها، همه خبر از «سو» می دهند نه «وصل»؛ زیرا »کسی را نرسد که قصد دریافت کنه او کند» که حقیقت مطلق، هم اوست. «نه با پنج انگشت بسوده شود نه با حواس خمس ادراک. دانش نیز همچون گمان از دریافت او معزول است و همگان، در یافتن حقیقتش همچون کورانند» اما «وصل ناپذیر بودن حق» هرگز آدمی را از جستجوی حق- یعنی قبول حقیقت- باز نمی دارد و باز نخواهد داشت؛ زیرا حق در عین مطلق بود گی،وعده یی ست و وعده گاهی. در این باب تا ابد می‌توانیم بگوییم و هنوز هیچ نگفته باشیم. سکوت. زمزمه یی گنگ. ادامه.... 📚:مردی در تبعید ابدی/ نادر ابراهیمی 🌐@hamshenasi