خب برمیگردیم دوباره به همون مسئله روغن شدن / روغن موندن . مرحله اول روغن شدنه که طبیعی ترینه و برای همه ماهی چندبار پیش میاد. الان شاید باید این جمله گاربج و‌ تکراری رو بگم که " اشکال نداره اگه افسرده‌ای فقط مهم اینه که سعی کنی خیلی تو این وضعیت نمونی و زود ازش بیای بیرون "" ولی واقعیت اینه که این روغن شدن(مترادف : افسردگی ، بیحالی ) یک ظرفیتی داره که این ظرفیت باید پر بشه تا تموم بشه و بتونی خلاص بشی ازش! و وقتی هی دست و پا میزنی که به زور وانمود کنی نبابا روغن کجا بود حالم خیلی ام خوبه حتی اگه مثلا بتونی از اون حالت روغن در بیای بازم اون ظرفیت روغنیت کامل پر نشده و بعدا یجای دیگه سرویست میکنه. یعنی تو ناچارا باید اون دوره روغنی رو طی کنی ، پس آسون ترش اینه که باهاش عادی برخورد کنی و هی تو حالت دفاع و نزاع باهاش نباشی درس کمتر بخون ، کمتر دلقک بازی در بیار و کمتر کارهایی رو انجام بده که همیشه در اون حال معمولی خودت انجام میدی . ولی کمتر ، نه اینکه کلا زندگیو ول کنی به حال خودش و هیچکاری نکنی اگه نیازه ۵ ساعت بمون تو تخت و زل بزن به سقف ولی بعدش شده بزور پاشو دو صفحه درس بخون اینطوری هم زندگیت متوقف نشده هم ظرف روغنت سرریز میکنه و خسته میشی ازون وضعیت چرب و سنگین و یهو به خودت میای و میبینی داری به حالت عادی برمیگردی

باید وقت بدی به ساید روغنی درونت منظور از وقت دادن این نیست که به خودت اجازه بدی هرچقدر دلت خواست تو این وضعیت بمونی و هی هیچکاری نکنی منظور اینه که آروم تر باهاش برخورد کن و از حالت تدافعی بکش کنار. یه چیزی ام که کمک میکنه تایم روغنی زودتر تموم بشه یادآوری این نکته‌ست : که ما دیگه بچهای ۶ ساله نیستیم که اگر هم مسئولیت و عواقب کارهامونو نپذیریم خیلی اتفاق خاصی تو زندگیمون نیوفته ، ادمای بالغ و بزرگی هستیم که باید مسئولیت‌پذیر باشیم

اسم کتابش یکم کلیشه ای به نظر میاد . انگار از اون رمان های زرده ولی من عاشق این ترکیب فلسفه و روانشناسی اش شدم:) امیدوارم تا آخرش برام جالب باشه

به موضوعات روانشناسی خیلی فکر میکنم و این مدت یک نقطه ای گیر کرده بودم اما حالا افق های جدیدی رو دارم میبینم بلخره

فروید<<<<آدلر

بهش میگم دانشجو ام قیافش اینجوری بود که چیییی؟؟ میخوره کلاس یازدهمی باشی من :🤨

حالا باز خوبه به تو گفتند دبیرستانی منو راهنمایی فرض میکنن/:

🌱

خدایا شکرت که امسال هم محفل میزاره🥲💕

اونجا که چاووشی میگه: کوچ میکنم به خاطرات تو از صدای ها بلند تو سرم بی تو غیر قابل تحملم؛ "از خودم به تو پناه میبرم"