نودل مناطق برخوردار:

محتوای مورد علاقم بچه هان:

اگه مسئولین میدونستن حال خوب و حیات اصفهان وابسته است به آب زاینده رود شاید هیچوقت دوباره از ما اونو نمی گرفتن:))))))

این رفقای ما خیلی دارن کولاک میکنن دست به دست برسونیمش به خود پروفسور واقعا حیفه وایرال نشه🫠

وقتی کار های دانشگاه و مدرسه ات جلو نمیره<<<<<<<

هعی اینجا ایتا عه و من نمیتونم براتون فنگرلی کنم اینجا ایتا عه و نمیتونم شاهکارای دخترمو براتون بفرستم اینجا ایتا عه و اگه یه آهنگ دیگه از دخترم براتون بفرستم کانال میره روی هوا و برای همیشه خداحافظ.

هعی اینجا ایتاعه و نمیتونم درباره سیدراما و کیدراما بگم

"بعضی چیزا درد رو اروم میکنن ولی درمان نه! "

میدونی از (دویدن روی تردمیل) متنفرم از اینکه حسابی تلاش کنی و به دویدن ادامه بدی اما به هیچ مقصدی نرسی تقلا میکنی اما فایده رو به چشم نمیبینی ولی وقتی واقعا پامو میزارم روی تردمیل واقعی و به راه رفتن ادامه میدم متوجه میشم که مقصد اهمیتی نداره چون اصلا مقصدی به معنای ته خط وجود نداره مهم همینه که ادامه میدی و اتفاقا میخوای طولانی مدت بمونی پس گاهی وقتا نتیجه و ثمره توی اون مقصدی که ما فکر میکنیم نیست درواقع درونِ مسیر اثر هایی هست که فقط با حوصله خودشو نشون میده

فقط یک بچه شیعه میتونه واسه رسیدن محرم روز شماری بکنه👍

پانزدهمین کتاب ۱۴۰۵؛ جین ایر، جلد دوم.

جین ایر بین تمام عاشقانه‌های کلاسیک نشر افق واقعا مورد علاقم شد. چیزی که جین ایر رو از بقیه‌ی رمان های این مدلی جدا می‌کرد اون آروم و قرار نداشتن کرکتر جین بود. اون آزادی و استقلالی که در سرش پرورش می‌داد. برعکس تصوری که معمولا کتاب رو عاشقانه می‌دونن من عاشقانه ندونستم و نخوندمش. یعنی در واقع کتاب ظاهرا عاشقانه‌ست اما این فقط یکی از لایه‌هاشه نه هدف اصلی. من چیزی که خیلی برام جذاب بود این بود که جین هیچ وقت خودش رو از دست نمی‌ده. نه عشق، نه پول، نه موقعیت اجتمایی و نه حتی احساسات شدید باعث نمی‌شن از خودش بودن دست بکشه. و این توی ادبیات کلاسیکی که معمولا زن ها به دنبال مغلوب شدن بودن برام جدید و جالب بود. #ریحانه_می‌خواند