انتقاد کردن واقعا جذابه. اگه بابتش پولی بهم می‌دادن همیشه انجامش می‌دادم. دقیق انجامش می‌دادم. از شخصی، مسئولی ،ارگانی، تشکلی، جامعه‌ای، هرچیزی.

انتقاد درست مثل یه شکاره. شکارچی هم صبوره هم دقتش به جزییات و حرکات زیاده. فکر کنین شغلی بود که کسی از شما می‌خواست مدتی باهاش معاشرت کنین و نقطه نظرات‌تون رو بهش بگین. چیزهایی که از دید خودش پنهان مونده و اطرافیانش هیچ‌وقت جسارت گفتنش رو نداشتن.

الان شاید همه چیز خیلی عجیب به‌نظر برسه اما همه ما نسبت به آدم‌های اطراف‌مون حداقل یه کامنت و انتقاد داریم. مگه نه؟