میلاد با سعادت آقا رسولالله صلوات الله علیه و آله و آقام امام صادق علیهالسلام بر شیعیان و دوستدارانشان مبارک
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ وَاَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ يا اَبَاالْقاسِمِ يا رَسُولَ اللّهِ يا اِمامَ الرَّحْمَةِ يا سَيِّدَنا وَمَوْلينا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِكَ اِلَى اللّهِ وَقَدَّمْناكَ بَيْنَ يَدَىْ حاجاتِنا يا وَجيهاً عِنْدَاللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَاللّهِ
يا اَبا عَبْدِ اللّهِ يا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ اَيُّهَا الصّادِقُ يَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ يا حُجَّةَ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ يا سَيِّدَنا وَمَوْلينا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِكَ اِلَى اللّهِ وَقَدَّمْناكَ بَيْنَ يَدَىْ حاجاتِنا يا وَجيهاً عِنْدَاللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَاللّهِ
https://eitaa.com/handschrift
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شب جمعه است و شب زیارتی آقام امام حسین علیه السلام
صلی الله علیك یا أبا عبدالله...
صلی الله علیك وعلی جدك وعلی أبیك وعلی أمك وعلی أخيك...
https://eitaa.com/handschrift
کتاب «درسگفتار اصول کار دانشگاهی»
پس از چند سال تدریس، پژوهش، نگارش مقاله و تجربه حضور در فضای دانشگاهی، بخشی از آموختهها و تجربههای خود را در قالب این کتاب گرد آوردهام.
این اثر در ۲۶۴ صفحه و در شانزده درس تنظیم شده است. مباحثی مانند انتخاب موضوع، مسئله پژوهش، فرضیه، پیشینه تحقیق، روش تحقیق، ارجاعدهی، نگارش علمی و دیگر مهارتهای ضروری پژوهش به زبانی فشرده و کاربردی در آن ارائه شدهاند.
سه پیوست کتاب نیز به موضوعات مهمی اختصاص یافته است:
• اصول نگارش و ارسال ایمیل علمی
• شیوه نگارش نامههای اداری و دانشگاهی
• روش مطالعه و یادگیری مؤثر
این کتاب برای دانشجویان، پژوهشگران، طلاب، نویسندگان مقالات علمی و همه کسانی که با نگارش و پژوهش سروکار دارند، میتواند راهنمایی مختصر و کاربردی باشد.
نسخه الکترونیکی (PDF) کتاب به دلیل شرایط فعلی نشر و با هدف دسترسی آسانتر علاقهمندان، با قیمت ۴۰/۰۰۰ تومان عرضه میشود.
برای تهیه کتاب، پیام ارسال فرمایید.
@seinsvergesenheit
https://eitaa.com/handschrift
4_5834859933727728516.pdf
حجم:
192.3K
یادداشت مرحوم علامه قزوینی درباره عباس افندی (معروف به عبدالبهاء). این یادداشت در شماره ششم و هفتم مجله یادگار منتشر شده است.
در این یادداشت مختصر ایشان دیداری که با عباس افندی داشتهاند را نیز بیان کردهاند. نکته مهم این یادداشت این است که ایشان خود مینویسند که مقدمه فارسی نقطة الکاف (از کتابهای تاریخی مهم که هشت سال اول ظهور بابیه را بیان میکند) را ایشان نوشته است.
https://eitaa.com/handschrift
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شب جمعه است و شب زیارتی آقام امام حسین علیه السلام
صلی الله علیك یا أبا عبدالله...
صلی الله علیك وعلی جدك وعلی أبیك وعلی أمك وعلی أخيك...
https://eitaa.com/handschrift
🔥 هوش مصنوعی را حرفهای وارد پژوهش کنید!
📘 درسگفتار مکتوب کاربرد هوش مصنوعی در پژوهشهای علوم انسانی
◾ ۱۲ درس کاربردی
◾ ۷۵ قالب پرامپت پژوهشی
◾ از انتخاب مسئله و جستوجوی منابع تا تحلیل، نگارش و ارزیابی نهایی پژوهش
🎓 ویژه دانشجویان و پژوهشگران علوم انسانی
💰 قیمت: ۵۹ هزار تومان
📩 سفارش از طریق:
@Seinsvergesenheit
https://eitaa.com/handschrift
یک پرامپت برای پیدا کردن اشکالات ارجاعات مقاله، پایاننامه یا کتاب
اگر نسخه نهایی یا نزدیک به نهایی پژوهشتان را در اختیار هوش مصنوعی قرار میدهید، میتوانید از آن برای ممیزی ارجاعات و مستندات استفاده کنید؛ اما یک شرط مهم دارد: نباید به مدل اجازه داد اطلاعات کتابشناختیِ مفقود را خودش تکمیل کند.
پرامپت زیر برای همین کار طراحی شده است:
ورودی
موضوع پژوهش: [موضوع]
پرسش پژوهش: [پرسش]
حوزه تخصصی: [حوزه]
زبان منابع: [زبان یا زبانها]
مواد در اختیار: [نسخه نهایی متن، ارجاعات، کتابنامه و منابعی که برای کنترل در دسترساند]
دستور
مستندات پژوهش را ممیزی کن و خطاها یا موارد نیازمند بررسی را در ارجاعات درونمتنی، کتابنامه، شماره صفحات و نسبت میان ادعاها و منابع شناسایی کن.
محدودیت
هیچ منبع، شماره صفحه یا اطلاعات کتابشناختی ایجاد نکن. مواردی را که امکان بررسی آنها با مواد موجود نیست از خطاهای قطعی جدا کن. متن پژوهش را خودکار بازنویسی نکن.
خروجی
موارد را در سه سطح «خطای قطعی»، «نیازمند بررسی» و «اطلاعات ناکافی برای داوری» طبقهبندی کن و برای هر مورد، محل، نوع مسئله و اقدام لازم را مشخص ساز.
نکته اصلی همین محدودیتهاست. اگر صرفاً از هوش مصنوعی بخواهیم «ارجاعات مقاله را بررسی کن»، ممکن است بهجای آشکارکردن خلأهای مستندات، خودش بعضی از آنها را پُر کند. در استفاده پژوهشی از هوش مصنوعی، گاهی مهمتر از اینکه به مدل بگوییم چه کاری انجام دهد، این است که دقیقاً مشخص کنیم چه کاری حق ندارد انجام دهد.
https://eitaa.com/handschrift
«الجِهَةُ المُصْطَفَوِيَّةُ»؛ بررسی یکی از اوصاف حضرت صدیقه طاهره (سلاماللهعلیها) در سیر أعلام النبلاء
ذهبی (متوفای ۷۴۸ق) در آغاز شرححال حضرت صدیقه طاهره (سلاماللهعلیها) مینویسد:
«سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ فِي زَمَانِهَا، الْبَضْعَةُ النَّبَوِيَّةُ، وَالْجِهَةُ الْمُصْطَفَوِيَّةُ، أُمُّ أَبِيهَا».
«سرور زنان جهان در روزگار خویش، پارهتن پیامبر، بانوی والامقامِ منسوب به مصطفی، امّابیها» (ذهبی، سیر أعلام النبلاء، تحقیق شعیب الأرنؤوط و همکاران، بیروت: مؤسسه الرسالة، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۱۱۸).
در میان این اوصاف، تعبیر «الجهة المصطفوية» نیازمند توضیح است؛ زیرا واژه «جهة» افزون بر معنای لغویِ «سو» و «ناحیه»، در تاریخ القاب اسلامی کاربردی تشریفاتی نیز داشته است.
حسن الباشا در کتاب الألقاب الإسلامية في التاريخ والوثائق والآثار، ذیل مدخل «الجهة»، مینویسد:
«الجهة في اللغة اسم للناحية. وكان يكنى باللفظ عن المرأة الجليلة كما كان يكنى عن الرجل العظيم بالحجاب».
یعنی: «جهة در لغت به معنای ناحیه است و این واژه به کنایه درباره زن بلندمرتبه به کار میرفت؛ همانگونه که از مرد بزرگ با عنوان حجاب یاد میکردند» (الباشا، الألقاب الإسلامية في التاريخ والوثائق والآثار، قاهره: الدار الفنية، ۱۹۸۹م، ص۲۴۸).
شواهد تاریخی گردآوریشده توسط حسن الباشا نشان میدهد که «الجهة» دستکم از اوایل قرن ششم هجری در شمار القاب احترامآمیز زنان بوده است. برای نمونه، تعبیر «الجهة الكريمة» در کتیبههایی به تاریخ ۵۱۲ و ۵۱۹ق ثبت شده است. این کاربرد در دورههای بعد نیز استمرار یافت و در مکاتبات تشریفاتی عصر ممالیک، ترکیبهایی مانند «الجهة الشريفة» و «الجهة المكرمة» رواج داشت. قلقشندی این دو عنوان را از حیث مرتبه تشریفاتی متمایز دانسته و «الجهة الشريفة» را برتر از «الجهة المكرمة» شمرده است (همان، صص۲۴۸–۲۵۰).
بر این اساس، تعبیر «الجهة المصطفوية» از نظر ساختار با الگوی شناختهشده القاب احترامآمیز زنان، یعنی «الجهة» همراه با صفتی مؤنث، مطابقت دارد. بااینحال، صفت «المصطفوية» برخلاف اوصافی مانند «الشريفة» و «المكرمة»، بیانگر مرتبهای دیوانی نیست، بلکه نسبت حضرت صدیقه طاهره (سلاماللهعلیها) با پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) را برجسته میکند.
ازاینرو، این احتمال موجه است که ذهبی «الجهة» را در معنای احترامآمیز آن به کار برده باشد و در این صورت، ترجمه «بانوی والامقامِ منسوب به مصطفی» برای عبارت او مناسب خواهد بود.
البته شواهد موجود تنها کاربرد تاریخی «الجهة» بهعنوان لقب زنان بلندمرتبه و سازگاری ساختاری تعبیر ذهبی با این کاربرد را نشان میدهند؛ نه اینکه اقتباس مستقیم ذهبی از اصطلاحات دیوانی، رواج ترکیب خاص «الجهة المصطفوية» یا ابتکار آن به دست ذهبی را اثبات کنند. تعیین پیشینه دقیق این ترکیب به بررسی مستقل منابع پیش از ذهبی و آثار همعصر او نیاز دارد.
بنابراین، کاربرد تشریفاتی «الجهة» مستند است، اما تفسیر «الجهة المصطفوية» بر پایه آن، استنباطی تاریخی و زبانشناختی است، نه معنایی که ذهبی خود صریحاً توضیح داده باشد.
https://eitaa.com/handschrift
بهلول دانا؛ هویت تاریخی و نقد روایات
بهلول، مشهور به «بهلول مجنون» و «بهلول دانا»، از شخصیتهای سده دوم هجری است که گزارشهای تاریخی مربوط به او با روایات ادبی متأخر درآمیخته است. نام وی ابووُهَیب بهلول بن عمرو کوفی ضبط شده و در برخی منابع، «ابن مغیره» نیز به نسب او افزوده شده است. درباره تاریخ وفاتش اختلاف وجود دارد؛ منابع سالهای ۱۸۳ و ۱۹۲ق و نیز حدود ۱۹۰ق را ذکر کردهاند (مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۴–۵).
کهنترین گزارش شناختهشده درباره بهلول در البیان والتبیین جاحظ (درگذشته ۲۵۵ق) آمده است. جاحظ او را در شمار دیوانگان کوفه قرار میدهد و با تعبیر «وكان يتشيّع» به گرایش شیعی وی اشاره میکند (جاحظ، ج۲، ص۲۳۰). چهار حکایت نقلشده در این اثر، بهلول را عمدتاً شخصیتی شوخطبع و بیپروا معرفی میکنند؛ حالآنکه در منابع متأخر، ویژگیهای زاهدانه و حکمتآمیز او برجستگی بیشتری مییابند (مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۹–۱۰).
بررسی تطبیقی منابع، از انتقال حکایات میان شخصیتهای مختلف حکایت دارد. سه روایت منسوب به بهلول در اثر جاحظ، در العقد الفرید ابنعبدربه به «طاق البصل» و «عیناوه» نسبت داده شدهاند. در مقابل، روایتی که جاحظ درباره «جعیفران» آورده، در منابع بعدی به بهلول منسوب شده است. این اختلاف انتسابها، اعتبار تاریخی حکایات مشترک را با تردید مواجه میسازد (مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۱۰–۱۱).
ابوالقاسم نیشابوری (درگذشته ۴۰۶ق) در عقلاء المجانین، ۵۱ گزارش مرتبط با بهلول گرد آورده است که تنها بخش محدودی از آنها در منابع پیشین شناسایی شدهاند. برخی از این گزارشها با قرائن تاریخی سازگار نیستند؛ از جمله نامهنگاری منسوب به بهلول با واثق عباسی که خلافت او در سال ۲۲۷ق، چند دهه پس از تاریخ احتمالی وفات بهلول، آغاز شده است. ازاینرو، مجموعه نیشابوری بیش از آنکه منبعی مستقل برای بازسازی زندگی بهلول باشد، در شناخت تاریخ تکوین روایات او اهمیت دارد (نیشابوری، صص ۱۰۰–۱۰۹؛ مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۱۲–۱۳).
انتساب بهلول به اصحاب امام صادق (علیهالسلام) نیز از مسائل نیازمند بررسی رجالی است. هرچند گرایش شیعی وی در گزارش جاحظ تصریح شده، نخستین اشاره شناختهشده به معاشرت او با امام صادق (علیهالسلام) در اثری از ابنجوزی (درگذشته ۵۹۷ق) دیده میشود. قاضی نورالله شوشتری نیز در مجالس المؤمنین بهلول را از شاگردان خاص امام معرفی کرده است. مارتسولف احتمال میدهد که این انتساب بر اثر خلط بهلول بن عمرو با بهلول بن محمد صیرفی، از اصحاب امام صادق (علیهالسلام)، شکل گرفته باشد؛ فرضیهای که باید از گزارش کهن مربوط به اصل گرایش شیعی بهلول متمایز دانسته شود (مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۱۵، ۱۷–۱۸).
در حوزه تاریخ حدیث نیز نام بهلول در عنوان کتاب مسند أبي نواس وجحا وأشعب وبهلول وجعيفران وما رووا من الحديث، اثر فارس بن سلیمان ارجانی (درگذشته حدود ۳۲۰ق)، ثبت شده است. نجاشی این اثر را در فهرست خود معرفی کرده است؛ بااینحال، فقدان متن کتاب، بررسی هویت دقیق بهلولِ مذکور و ارزیابی روایات منسوب به او را ناممکن میسازد (مارتسولف، ۱۹۸۳، صص ۱۳–۱۴).
بر این اساس، مطالعه تاریخی بهلول مستلزم تفکیک سه حوزه است: گزارشهای مربوط به زندگی او، روایات ادبیِ انتقالیافته به نام وی و انتسابهای رجالی و مذهبی. بدون این تفکیک، بازسازی شخصیت تاریخی بهلول از مجموعه حکایات منسوب به او امکانپذیر نخواهد بود.
منابع
۱. جاحظ، عمرو بن بحر. البیان والتبیین. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. ج۲. قاهره: مکتبة الخانجی، ۱۹۸۵.
۲. نیشابوری، ابوالقاسم حسن بن محمد بن حبیب. عقلاء المجانین. تحقیق مصطفی عاشور. قاهره: مکتبة ابنسینا، بیتا.
Marzolph, Ulrich. Der Weise Narr Buhlūl. Abhandlungen für die Kunde des Morgenlandes, 46/4. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag, 1983.
Marzolph, Ulrich. “Bohlūl, Abū Wohayb.” Encyclopaedia Iranica, vol. IV, 1989, pp. 319–320.
https://eitaa.com/handschrift
توسل ابنحبان، محدث نامدار اهل سنت، به امام رضا (علیهالسلام)
ابنحبان بُستی (متوفای ۳۵۴ق)، از محدثان و رجالشناسان برجسته اهل سنت و صاحب کتاب صحیح ابنحبان، در کتاب الثقات، ذیل شرححال امام رضا (علیهالسلام)، گزارشی خواندنی از تجربه شخصی خود نقل کرده است:
متن عربی:
«وَقَبْرُهُ بِسَنَابَاذَ خَارِجَ النُّوقَانِ مَشْهُورٌ يُزَارُ بِجَنْبِ قَبْرِ الرَّشِيدِ، قَدْ زُرْتُهُ مِرَارًا كَثِيرَةً، وَمَا حَلَّتْ بِي شِدَّةٌ فِي وَقْتِ مُقَامِي بِطُوسَ، فَزُرْتُ قَبْرَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَى جَدِّهِ وَعَلَيْهِ، وَدَعَوْتُ اللَّهَ إِزَالَتَهَا عَنِّي، إِلَّا اسْتُجِيبَ لِي وَزَالَتْ عَنِّي تِلْكَ الشِّدَّةُ، وَهَذَا شَيْءٌ جَرَّبْتُهُ مِرَارًا فَوَجَدْتُهُ كَذَلِكَ، أَمَاتَنَا اللَّهُ عَلَى مَحَبَّةِ الْمُصْطَفَى وَأَهْلِ بَيْتِهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ».
ترجمه:
«قبر ایشان در سناباد، بیرون از نوقان، در کنار قبر هارونالرشید قرار دارد؛ قبری مشهور که زیارت میشود. من بارها آن را زیارت کردهام. در دوران اقامتم در طوس، هیچگاه گرفتاری و سختیای برایم پیش نیامد که به زیارت قبر علی بن موسی الرضا (علیهالسلام) بروم و از خداوند بخواهم آن گرفتاری را از من برطرف سازد، مگر آنکه دعایم مستجاب شد و آن گرفتاری برطرف گردید. این چیزی است که بارها آزمودهام و آن را چنین یافتهام. خداوند ما را بر محبت مصطفی و خاندانش بمیراند؛ درود خداوند بر او و تمامی خاندانش باد.»
مأخذ: ابنحبان بُستی، الثقات، ج ۸، ص ۴۵۷
https://eitaa.com/handschrift