سلام

گل برگ ها را روی کتاب پاشید . کلمات کتاب عطر آگین شده بودند..."

زمزمه وار لب زد:[ دیگر نمیتوانم] آرام به سوی لنگر گاه حرکت کرد . موج ها آرام بودند. نامه را در بطری گذاشت و به دست امواج سپرد. طناب را از میخ زنگ زده رها کرد و سوار کشتی شد. باد کشتی را به سوی افقی ناشناخته به پیش می راند . سرنوشت در انتظارش بود....؛ هانِل

سلام

از پشت پنجره دریا آرام بود. گل ها، اطراف پنجره را احاطه کرده بودند..."

نگاهش به آب های آرامِ اقیانوس کشیده شد. صدای جیر جیر کفش های دوشیزه های جوان در فضا پخش می شد. مادام ، نیم‌ نگاهی به جمعیت انداخت و بعد روی سکو رفت. (دوشیزه های جوان خدمتکار ها شما رو تا کابین همراهی می کنند.) کاملیا نگاهش را از اقیانوس گرفت و بعد کشتی را از نظر گذراند. کف پوش با چوب ماهون پوشانده شده بود و کنده کاری درخت بلوط سفید ، کناره های سقف را زینت داده بود. همراه ژولیت و فلورانتین وارد کابین شد. ژولیت دستانش را آرام گرفت : (کاملیا واقعا خوشحالم ! ما داریم به کالج می ریم . فقط باید تا فردا صبر کنیم) فلورانتین که داشت ساکش را روی تخت خواب می گذاشت لبخند زد و اضافه کرد: (رزالین و کاترین هم توی کالج منتظرمون هستند.) کاملیا با تعجب پرسید: (مگه اون ها بعد ما قرار نبود حرکت کنند؟) فلورانتین جواب داد:(این یه غافلگیری بود میدونستم از شنیدنش خوشحال میشی) نیمه شب شد . کاملیا آرام از رخت خواب برخواست و شمع کوچکی را روشن کرد. نامه را خواند . (سلام برادر خیلی خوشحالم که دارم به کالج می رم امیدوارم اونجا ببینمت امضا کاملیا.) پاکت را تا کرد شمع آب شده را روی آن فشرد . با قدم های آرام بالای عرشه رفت. موج با شتاب کشتی را تکان می داد. هوا ابری و تیره شده بود. نور فانوس دریایی عرشه کشتی را از نظر گذراند اما کاملیا آنجا نبود... اقیانوس آرام شده بود و صدای کاملیا در آن محو شده بود.... #هانِل