حَنیفآ ؛
فوقش نشد؛ باهم میشینیم با یه چایی تو بین‌الحرمین غصه هامونو میخوریم⁷⁴ . .
از نظر روحی نیاز دارم تو همچین موقعیتی باشم :
دوتایی با دوتا لیوان چایی و دهین وسط بین الحرمین بدون دغدغه و فکر به هیچ کس و هیچ چیز عشق کنیم با اباعبدالله و ابوفاضل :)))
حَنیفآ ؛
اینجا هم شاگرد طلبه ست هم استاد ؛
درس خوندن تو این مکان یه جور دیگه میچسبه : )
همش لطف خداست !
که انقدر آبروداری کرده که بعد از این
همه گناه، طوری نشون‌مون داده که
بهمون میگن ؛
التماس دعا...