حَنیفآ ؛
یادی کنیم از خاطرات اعتکاف رسیدن‌نامه‌به‌دست‌اقامون‌‌امام‌رضا.. اسممون‌درنیومد‌توی‌قرعه‌کشی‌مشهد‌ال
از‌روضه‌های‌دم‌صبح‌تا‌اومدن‌پرچم‌خانوم‌جانمون‌زینب(س)
دم‌اخر..
از سرِ بی‌وفایی و غفلت‌م
خودم را در آغوش امن تو رها نکردم؛ اما
تو امن‌ترین پناه‌وپناهگاهِ‌من شدی..اسیرِ
خاک شدم و خاکی نشدم .. دل به آقای
خاکی‌ها¹ ندادم.. من جاماندم از مناجات
ها و شب بیداری‌های این ماه.. در چشم
دیگران بزرگ بودم؛ اما خودم دانستم که
چقدر کوچکم .. دل‌م را خوش کرده‌ام به
آغوش آقای همیشه دعاگویم² .. من ماهِ
شعبان را با بهترین‌بنده‌هایت می‌شناسم ..
نکند برایم‌بنویسند: آمدیم،صدایت کردیم،
نبودی .. ؟من از این عبارت‌های جاماندن
می‌ترسم.. تا فرصتی‌هست، باید بنده‌ی‌تو
باشم؛تا بتوانم خادمِ آن چشم‌های منتظر
باشم .. الهِ‌من ساعدني ..♥️
¹ ابوتراب ..
² #ای‌رویای‌ِجمیل #امام_زمان