هرقدر سطح انتظارت از آدمها پایینتر
باشه، آسوده تری؛ به قول نادر ابراهیمی:
از هیچ، به قدرِ هیچ باید خواست و نه بیشتر...
«من از نهایت شب حرف میزنم من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف میزنم اگر به خانۀ من آمدی برای منای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچۀ خوشبختی بنگرم»
فروغ فرخزاد
مهربان بود، اما گاهی دلش توانایی تحمل آن همه ناحقی را نداشت. تا میآمد خود را وفق دهد زندگی بازی دیگری شروع میکرد.