به تو فکر میکردم از لیوان یک چای برداشتم و قندان را سر کشیدم!

چرخ گردون گر ندارد سازگاری با دلت دست در جیبت کن و جدی نگیرش بیخیال

داد و بیداد نکردم که در اندیشه من مرد آن است ‌که غم را به گلو میریزد 🙂

آن‌چه ما کردیم با خود هیچ نابینا نکرد در میانِ خانه گم کردیم صاحب‌خانه را...

‏اونجایی که محمود درویش میگه: چگونه می‌شود به شاخه شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است؟ ‌

روز قیامت هر کسی در دست گیرد نامه‌ای من نیز حاضر می‌شوم تصویرِ جانان در بغل...

تکان‌دهنده‌ترین شعرت ای رفیق! کجاست؟ بخوان! بخوان! هوس ِزیر و رو شدن دارم

به تو فکر میکردم از لیوان یک چای برداشتم و قندان را سر کشیدم!

چرخ گردون گر ندارد سازگاری با دلت دست در جیبت کن و جدی نگیرش بیخیال

داد و بیداد نکردم که در اندیشه من مرد آن است ‌که غم را به گلو میریزد 🙂

‏اونجایی که محمود درویش میگه: چگونه می‌شود به شاخه شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است؟ ‌

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از ان روست که خونابه فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازيچه ایام دل آدمیان است - هوشنگ ابتهاج