‏اونجایی که محمود درویش میگه: چگونه می‌شود به شاخه شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است؟ ‌

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از ان روست که خونابه فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازيچه ایام دل آدمیان است - هوشنگ ابتهاج

- تموم چیزی که توی این بیست سال عمرم یاد گرفتم رو جناب عطار توی یه مصرع خلاصه کرده: چند غم جهان خوری؟ چیست جهان؟ خرابه‌ای!

احساسِ دلم، اسیرِ منطق شده است عقلم، گره بر زلفِ شقایق شده است از حالِ دوگانه ام مثالی بزنم: یک دخترِ مغرور که عاشق شده است!

- دل چون توانِ بریدن از او؟ مشکل است این؛ آهن که نیست جانِ من ، آخر دل است این .

 من می‌شناسم این دل مجنون خویش را  پندش مگوی که بی‌حاصل است این .

جز بند نیست چاره‌ی دیوانه و حکیم پندش دهد هنوز ، عجب عاقل است این .

گفتم طبیبِ این دلِ بیمار آمده‌ست ای وای بر من و دلِ من ، قاتل است این .

 منت چرا نهیم که بر خاکِ پایِ یار  جانی نثار کردم و ناقابل است این .

 اشک مرا بدید و بخندید مدعی  عیبش مکن که از دل ما غافل است ، این .

عکسی از نیم‌رخت دیدم و گفتم که عجب مثل این است که ماه از وسطش نیم شده

من ندانم ز نگاه تو چه خواندم اما دانم این چشم همان قاتل دلخواه من است