نَفسِـی عَلَى زَفَرَاتِهَا مَحبُوسَةٌ
یا لَیتَــهَا خَرَجَـت مَـعَ الزَّفَـرَاتِ
لَا خَیرَ بَعـدَكَ فِی الحَیـاةِ وَ إِنَّمَا
أَبكِی مَخَـافَةَ أَن تَطُولَ حَیاتِی
جان من با ناله هاى خود حبس شده،
اى كاش جان من با ناله هایم خارج مى شد
بعد از تو
خیرى در زندگانى نخواهد بود، گریه می کنم
و میترسم از اینکه مبادا بعد از تو
زیاد زندگی کنم . .
بحارالانوار ج43 ص213