تو مَپِندار که مِهر از دلِ محزون نرود... آتش عشق به جان اُفتد و بیرون نرود!

باز اگر آمده‌ای حالِ مرا بد بُکُنی... به مرادِ دلت اکنون رسیدی؛ تبریک!

عشق آن بغض عجیبیست ک از در نیمه ی شب ناگھان بین گلو مانده و جان میگیرد (:

همه خفتند به غیر از من و پروانه و شمع قصه ما دو سه دیوانه دراز است هنوز ...

نگفته‌ایم و نـدانی که چیست در دل ما کفایت است بدانی که بی‌ تـو آشوب است

میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد عشق زیباست و حرمت دارد

یک بار ب اصرار تو عاشق شدم ای دل اینبار اگه اصرار کنی وای ب حالت !

اینجا کسی به غیر تو مارا محل نداد ما بنده‌ی توییم فراموشمان نکن

- ببخشید؛ اجازه هست؟! بانـویِ شعر هایِ شما باشیم آقا ، و بهـانه یِ تا نیمه هایِ شب بیداریَ تان؟ اجـازه هست آقـا؟ کمی تویِ شعرهایتان قدم بزنیــم، و گیسـو کمندِ بیت پنجمِ آن غزل باشیم؟ راستی آقـا اجازه هست مالِ شمـا بشویم؟؟ خانومِ خانه اتان؟؟ برایِ عصـرهایِ دلگیرتان،کسی نمیخواهید چـای بریزد با چاشنیِ شاملو؟! برایِ غروب هایِ بارانیِ آذر ماه همقدمی،همراهی نمیخواهید؟! اصـلا اجازه هست آقا؛ عاشقِ شمـا بشویم؟؟

شبتون به قشنگی فرار هنگام دزدیدن قلب او >>>>>>>

یک غزل گفتم قلم آتش گرفت دفتر از نفرین غم آتش گرفت

- هرکسی رفت از این دل به جهنم اَما ؛ تو نباید بروی از دلِ من میفهمی!؟(: