ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی تو که آتشکده عشق و محبت بودی چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی به چه دستی زدی آن ساز شبانگاهی را که خود از رقت آن بی‌خود و بی‌هوش شدی تو به صد نغمه زبان بودی و دل‌ها همه گوش چه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی خلق را گر چه وفا نیست و لیکن گل من نه گمان دار که رفتی و فراموش شدی

تا ابد خاطر ما خونی و رنگین از توست توهم آمیخته با خون سیاوش شدی

ناز می‌کرد به پیراهن نازک تن تو نازنیا چه خبر شد که کفن پوش شدی

گوش کن نبض دلم زمزمه اش با تو یکی ست >>>>>>>> شبتون به قشنگی یادش تو قلبتون :)))))

سلام صبحتون به قشنگی نگاه بابا مهدی:))))

اللَّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِیمِ وَ رَبَّ الْکُرْسِیِّ الــرَّفِیعِ وَ رَبَّ الْبَـحْرِ الْمَـــسْجُورِ وَ مُــــنْزِلَ الـتَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الــزَّبُورِ وَ رَبَّ الظِّـــلِّ وَ الْحَــرُورِ وَ مُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْفُرْقَانِ‏ الْعَظِیمِ وَ رَبَّ الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ وَ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِوَجْهِکَ بِاسْمِکَ‏ الْکَرِیمِ وَ بِنُورِ وَجْــهِـــکَ الْمُنِیرِ وَ مُلْکِکَ الْقَدِیمِ یَا حَیُّ یَا قَــیُّــومُ أَسْأَلُکَ بِاسْمِــکَ الَّـــذِی أَشْرَقَتْ بِهِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ وَ بِاسْمِکَ الَّذِی یَصْلَحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ یَا حَیّا قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ وَ یَا حَیّا بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ وَ یَا حَیّا حِینَ لا حَیَّ یَا مُحْیِیَ الْمَوْتَى وَ مُمِیتَ الْأَحْیَاءِ یَا حَیُّ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ اللَّهُمَّ بَـلِّغْ مَوْلانَا الْإِمَامَ الْهَادِیَ الْمَهْدِیَّ الْقَائِمَ بِأَمْرِکَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ عَلَى آبَائِهِ الطَّاهِرِینَ عَـنْ جَـمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا سَـهْلِهَا وَ جَـبَلِهَا وَ بَــرِّهَا وَ بَـحْـــرِهَا وَ عَـنِّی وَ عَـنْ وَالِدَیَّ مِنَ الصَّلَوَاتِ زِنَـةَ عَـرْشِ اللَّهِ وَ مِدَادَ کَلِمَاتِهِ وَ مَا أَحْـصَاهُ عِلْمُهُ کِتَابُهُ‏ وَ أَحَاطَ بِـهِ کِتَابُهُ عِلْمُهُ‏ اللَّهُمَّ إِنِّـی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَـبِـیحَةِ یَوْمِی هَذَا وَ مَا عِـشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْدا وَ عَقْدا وَ بَیْعَـةً لَـهُ فِی عُـنُقِی لا أَحُولُ عَنْهَا وَ لا أَزُولُ أَبَــدا الـلَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِـــــنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْـمُـسَارِعِــیـنَ إِلَـیْـهِ فِـی قَـضَاءِ حَـوَائِجِهِ وَ الْمُمْتَثِلِینَ لِأَوَامِرِهِ‏ وَ الْمُـحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِـقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَـــیْـــنَ یَدَیْهِ اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَـیْنِی وَ بَـیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَـلْتَهُ عَلَى عِـــــــــــبَــادِکَ حَـــتْــما مَـقْـضِـیّـا ،فَـأَخْـرِجْـنِی مِـنْ قَــبْـرِی مُـؤْتَـزِرا کَــفَـنِی شَـاهِرا سَـیْفِی مُجَرِّدا قَنَاتِی مُلَبِّیا دَعْـوَةَ الدَّاعِی فِی الْحَاضِرِ وَ الْبَادِی اللَّهُمَّ أَرِنِی الطَّلْعَةَ الرَّشِیدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ وَ اکْحُلْ نَاظِرِی بِنَظْرَةٍ مِنِّی إِلَیْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ وَ اسْلُکْ بِی مَحَجَّتَهُ وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ وَ اشْدُدْ أَزْرَهُ وَ اعْمُرِ اللَّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ وَ أَحْیِ بِهِ عِبَادَکَ فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسَادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ فَأَظْهِرِ اللَّهُمَّ لَنَا وَلِیَّکَ وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمَّى بِاسْمِ رَسُولِکَ حَتَّى لا یَظْفَرَ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْبَاطِلِ إِلا مَزَّقَهُ وَ یُحِقَّ الْحَقَّ وَ یُحَقِّقَهُ وَ اجْعَلْهاللَّهُمَّ مَفْزَعا لِمَظْلُومِ عِبَادِکَ وَ نَاصِرا لِمَنْ لا یَجِدُ لَهُ نَاصِرا غَیْرَکَ وَ مُجَدِّدا لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْکَامِ کِتَابِکَ وَ مُشَیِّدا لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِینِکَ وَ سُنَنِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ اجْعَلْهُ اللَّهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدِینَ اللَّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِیَّکَ مُحَمَّدا صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِرُؤْیَتِهِ وَ مَنْ تَبِعَهُ عَلَى دَعْوَتِهِ وَ ارْحَمِ اسْتِکَانَتَنَا بَعْدَهُ اللَّهُمَّ اکْشِفْ هَذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ وَ عَجِّلْ لَنَا ظُهُورَهُ إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیدا وَ نَرَاهُ قَرِیبا بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

عهد ببندیم؟🚶🏻‍♂🚶🏻‍♂

بی همگان به سر شود، بی تو بسر نمی شود این شب امتحان من، چرا سحر نمی شود؟!

حال ِ دل پرسیدی‌ و گفتم که خوبم بارها خوبم اما خوب ِ ویرانم ؛ نفهمیدی مرا . . .

تمام شب تو را دیدم که همچون ماه می‌تابی من از فکر تو بیدارم! تو با فکر که‌ می‌خوابی ؟

مـاه مـن ! بـاز بـیـا ، چـهــره ی خود را بنما وعـده ی مـا بـه خدا ، ایـن هـمـه آزار نبود

چو شب به راه تو ماندم که ماهِ من باشی، چراغ خلوت این عاشق کهن باشی..