تمام شب تو را دیدم که همچون ماه میتابی
من از فکر تو بیدارم! تو با فکر که میخوابی ؟
مـاه مـن ! بـاز بـیـا ، چـهــره ی خود را بنما
وعـده ی مـا بـه خدا ، ایـن هـمـه آزار نبود
ای که میپرسی زمن :
کان ماه را منزل کجاست ؟!
منزلِ او در دل است ؛ اما ندانم دل کجاست