درد یعنی شعر گویم بهر دلتنگی تو تو ندانی و بخوانی بهر دلتنگی او

حق توحش خواهم از دریای چشمانت از بس نگاهت پاره پاره کرده قلبم را !

تو پیام‌آوری از قدرت خالق شده‌ای؛ هر کسی معجزه‌ای خواست بگو چشمانم !

با دو تا چشم حریفِ همه ی شهر شدی ..!

دیدنت باعث دلتنگی من خواهد شد بعد هر آمدنت رفتن اگر هست،نیا!

ز چشم شوخ تو جان کی توان برد؟ که دائم با کمان اندر کمین است

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست . کَس در همه آفاق ، به دلتنگی ِ من نیست . .

مثلِ‌عکـسِ‌ رخ‌مهتـاب‌ که‌افتـاده‌درآب ، دردلم‌ هستی‌ وبین‌من‌وتو فاصله‌ هاست

دلم فریاد می خواهد ولی در گوشه ای تنها چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب

عاشقم کردی و پرگار دلم چرخان شد! وسط دایره‌ی عشق تو سرگردان شد .. آنقدر در پی تو دور خودم چرخیدم :) تا توهم زدم و ورد دلم هذیان شد..

عاقلان نقطه ی پرگار وجودند ولی عشق داند که در این دایره سرگردانند ..

از مرحمت عشق همینقدر بگویم... دلتنگی و دلتنگی و دلتنگی بسیار :)