ای همه هستی من ای همه جان دلم ای همه بود و نبود ای همه آه دلم تو همه جان منی تو همه راه منی تو همه قلب منی تو همه ماه منی

تومرایادکنۍیانکنۍ باورت‌گر‌بشود‌یا‌نشودحرفۍنیست ! امانفسم‌میگیرد؛درهوایۍ‌که‌نفس‌های‌تونیست꧇)

چـون‌قَـهـوه‌بـه‌دَسـت‌گـیـرَدآن‌حُـبِ‌نَـبـات ازعَـکـسِ‌رُخَـش‌قـهـوه‌شَـوَدآبِ‌حَـیـات

من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم عقل هی فلسفه می‌بافد و ما می‌خندیم

به هرکس میکنم از مِهر جان فدا همچو عقرب می‌زند نیشم!نمیدانم چرا

پاره پاره می‌فرستم نامه هارا بعد از این تا مبادا با تو باشد زحمت این کارها

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی سراغ وقت من آیی که نیستم

ما را غلام کوی رقیه خطاب کن ما قطره ایم و حضرت دریا رقیه است:)

به تو گفتم که در این دور شدن ناچاری؟ سربه تایید تکان دادی و گفتی آری !

عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود او که از جان خودت دوست ترش می‌داری

ای که نزدیک تری از من دلتنگ به من بین ما نیست به جز فاصله‌ای اجباری

من عروس توام ای از من و آغوشم دور خطبه را گریه من می‌کند امشب جاری