عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود او که از جان خودت دوست ترش می‌داری

ای که نزدیک تری از من دلتنگ به من بین ما نیست به جز فاصله‌ای اجباری

من عروس توام ای از من و آغوشم دور خطبه را گریه من می‌کند امشب جاری

زندگی چیست به جز خاطره ای افسرده زندگی چیست به جز رنج و غمی تکراری

گله‌ای نیست به تنهایی خود دل بستم به غزل ، گریه‌ی هر روز ، به شب بیداری !

روی دیوار دلم سایه‌ای از قامت توست مثل تنهایی من قد بلندی داری (:

من دختر شیرین سخن دوره ی قاجار تـــو پست مدرنـی و مضامیـن دل آزار من اهـل دل و چـای هل و لعــل نگارم تو اهل شب و شعر سپید و لب سیگار من فلسفه ی عشقم و اشراقی محضم تو عقلگــرا چون رنـــه و نیچـــه و ادگار من پنجره ای رو به غزل... خواجه ی شیراز تو سخت ، پــر از خشتی و مانند بـه دیوار

گریه هم بر غم این فاصله مرهم نشود مثل یک قهوه که از تلخی آن کم نشود روز و شب پیش همه روی لبم لبخند است تا حواس احدی جمع به بغضم نشود آرزو میکنم ای کاش دلش چون مویش پیش چشم کسی آشفته و درهم نشود من که بیچاره شدم کاش ولی هیچ دلی گیر لحن بم مردانه ی محکم نشود شده حتی به دعا دست برآرم که :"خدا! برود مشهد و برگردد و آدم نشود" خون دل خوردم و حرفی نزدم تا شاید مهربان تر بشود ، تازه اگر هم نشود- با من ساده همین بس که مدارا بکند عاشقم هم که نشد، خب به جهنم (!) نشود...

بی تو هیچ جوره نمیشه سر.... دلتنگم و با هیچ کسم میل سخن نیست

کوچک ترین لبخند تو مرا از تمام بدبختی ها نجات می‌دهد♥️=) - احمد شاملو

یه‌وقتایی‌بهش‌بگو‌: ‹تو‌قشنگترین‌دلیل‌برایِ‌نشون‌دادنِ‌مهربونیِ‌ خدا‌رو‌زمینی› بذار‌بدونه‌که‌چقدر‌برات‌خوش‌قلب‌بودنش ‌باارزشه🥲🤍

اگه فقط یک‌بار از چشمای من خودتو می‌دیدی میتونستی تصور کنی چقدر دوست داشتنت‌ شیرینه!:)