وای بر من ! توهمانی که امیدم بودی ؟ تو همان چشم سیه دلبر افسونگر من؟ هر چه کوشم مگر این حادثه باور نکنم می دود یاد خطاهای تو در باور من

گفتم: چگونه عاشق خود میکنی مرا.؟ خندد به من، جواب ِ خوشایند را ببین . .

دلم جز مهر مهرویان طریقی بر نمیگیرد به هر در میدهم پندش ولیکن بر نمیگیرد

بگذار هر چه داری و بگذر که هیچ نیست این پنج روزه عمر که مرگ از قفای اوست

عهد بستی آنچه بین ماست ابدیست یادم رفت که بپرسم ؛ عشق را می گویی . یا رنج را...؟ _نزار قبانی

رفتم که نبینی پریشان شدنم را غمناک ترین لحظه ی ویران شدنم را در خویش فرو رفتم ودرخویش شکستم تا تو نبینی غم تنها شدنم را

در من این جلوه اندوه ز چیست؟ در تو این قصه ی پرهیز که چه؟ در من این شعله ی عصیان نیاز؛ در تو دمسری پاییز که چه؟

شَب به شَب واژه به واژه عِشق وَرزیدم تو را امشب اما تا سحر دیوانِ شِعرت می کنم ...

با شور و شوق میرسم و طرد میشوم موجم به هر طرف که بیایم زیادی‌ام :)

دیوانه شدم در طلبت بس که به دیوان هی فال زدم، فال زدم، تا تو بیایی!

مرا دلی است که از درد عشق رنجور است ترا لبی است که سرمایه ی شفا دارد

من اگر دل بدهم دل نشکستن بلدی؟ تا ابد مال تو باشم تو نرفتن بلدی؟ بلدی تکیه کنم جا نزنی رد نشوی؟ من اگر شکوه کنم دست گرفتن بلدی؟