غم طوریه که مغزت میگه باید بخوابی، دلت میگه باید گریه کنی، معدهات میگه باید بالا بیاری و تو وسطش داری به این فکر میکنی که چرا اون حرفو بهت زد.💔
دیگه به چه امیدی منتظر جمعه باشم؟!
جمعه های غم انگیزم و با شغال سر میکردم که نترکم.
اون جایی که بعد مدت ها داشتی با اشتها غذا میخوردی؛یهو با یه حرف یادش میوفتی و با بغض غذات رو تموم میکنی.