زبانم قادر به نگه داشتنت نبودند؛
اما چشمهایم،زیباترین اشکها را بدرقهی راهت کردند.....
جدی میترسم یهروز نگاه کنم ببینم هیچ جای زندگیم لذتی نبردم و آخرش با خودم بگم: واقعا زندگی همین بود؟
ولی تو غمگین نباش بیا بغلم برات زمزمه کنم”زیبایِ من، دنیا نمیارزد به رنج پلکهایت.