آدما خیلی دیر میرسن؛ دیر میفهمن، دیر پشیمون میشن، دیر معذرتخواهی میکنن، دقیقا وقتی از چشمت افتادن و دیگه هیچوقت بهشون حسی پیدا نمیکنی.
قشنگیش به اینه که هرچی جلوتر میری از تعداد آدمای دورت کم میشه و به کیفیتشون اضافه میشه.