اونجا که اقای قبانی میگه:
تو را در روزگاری دوست دارم که عشق را نمیشناسند.
دقیقا همون جا.
از دور میبینی که ابرهای اندوه میآیند و تاریکی در برت میگیرد و تا درونیترین نقطه وجودت در خود فرو میروی.
برای زندگی کردن در این گوشهی دنیا،
آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد
#سیمین_دانشور
بهت نمیرسم اما بهترین غریبهات میمانم...
کسی ک همیشه تو را دوست خواهد داشت!
منو تو ما نشدیم که هیچ!
من نیمی از خود را هم باختم…