سوگند به تیغه یِ آفتاب ، و قسم به غرابتِ چشمانت ، بی یادت هیچ طلوعی را ندیدم، که آخرین کلامِ شب هایم ، و اولین واژه در صبح‌هایم نام توست، سَرِ عاشقی سلامت... باز هم "سلام ات "میکنم....

کی ز سرم برون شود یک نفس آرزوی تو ؟!

من باهات قهر نمیکنم ؛ من سرت داد نمیزنم ؛ من ازت توضیح نمیخوام ؛ من نمیام وقتی داری با کسی دیگه حرف میزنی خودمو بندازم وسط بگم منم هستم ؛ من کاری نمیکنم که بهم توجه کنی ؛ من الکی بحث نمیکنم ؛ فقط یه گوشه ساکت میشینم . . و سرمو میکنم تو این گوشی وامونده بی هدف بدونِ اینکه بفهمم چیکار میکنم خیره میشم به صفحش . . -من تو سکوتم زجه میزنم . #بیمار‌اتاق‌۲۱۳

نه قیمتا به جنسا میخورن٬ نه آدما به حرفاشون٬ نه هوا به فصلش!

جان و جهان من فقط تو هستی! قرار بی قرار من فقط تو هستی ! تمام ناتمام من فقط تو هستی!

مستی هر نگاه تو به ز شراب و جام می ؛

شبتون بخیر🪴

آخ... من بیچاره😢💔 ما که دلتنگیم!:( و این دلتنگی من برای "تو" برای همه عادی شده ...

﴿دِلَم تَنگهِ پُرتِقآلِ مَن :)🍊

<اولین بوسمون رو یادت میاد؟! کل اون شب جفتمون نخوابیدیم... تو از ذوق ... من از تعجب ... >

~|جای بوسه ات روی گونه ی سمت چپم می سوزه!|~

می گفت : ﴿ بودن بعضی از ادما انقدر قشنگ و ملموسِ که حتی نبودنشون یه لحظه ام از خاطرت عبور نمیکنه ٬ ادمایی که کنارشون به صورتک مادی نیاز نداری ٬ ادمایی که میشه باهاشون کنار خیابون ساندویچ چرک خورد و بدون خجالت تو اوج دیوانگی به ترکای نامنظم دیوار خندید ٬ ادمایی که کنارشون نه ساعت مهمه و نه گرفتار قید و بند گوشی میشی ٬ این ادما نعمتن ≥≥≥ بودن این ادما مثل بارون بهاریه مثل شربت زعفران خنک عصر جمعه س مثل بستنی قیفی وسط تابستونه مثل خوشحالی بعداز کنسل شدن امتحانه ﴾ *همه اینارو گفتم که بدونی تو فرشته ی نجات منی و نمیشه که نباشی ، تو یه تیکه از پازل گمشده منی که بعد از خستگی تو اوج ناامیدی زیر انبوه گرد و خاک پیدات کردم :)♥ "z"