مُجال - خداحافظی نمیکنم @mojallofficial

تنها ترسم من تو دنیا دنیای بدون تو بود...

به محض پایان شیفت اومدیم و تا رسیدیم گفتن اقارو بردن:) زودتر از وقتی که برای پایان اعلام کرده بودن. اجازهچه کاری رو الان دارم تا با خودم انجام بدم؟(تازه درامای وسطش و معذب بودنم رو فاکتور میگیرم)

برادر پاسدار خودت شاید ندونی ولی جمله ای که گفتی خیلی خیلی سنگین بود. ازون جمله ها که کوچک و بزرگ باید هی با خودشون تکرار کنند:« خانم ها یکم فکر کنید چرا اومدید اینجا؟ بابت یک ساندویچ (بخونید نفت، بخونید مقام، شهرت، ده تومن، ده میلیون، ده میلیارد) حق الناس میوفته گردنتون. برید داخل صف»

به من نگید این تابوت ها خالی نیست. به من نگید این تابوت ها،تابوت آقا جان و خانوادش نیست.

و فکر میکنم بچه های فعال دانشجویی تو هر تشکلی تا ابد نمی‌توانند بدون فکر کردن و عذابشون بابت نقشی که ممکنه در شهادت رهبر داشتن خودشون رو ببخشن

اره خلاصه. با گفته های ترامپ منتظر نشستیم ببینیم عمو مجید نقطه زن نظرش اینه به سوی معرکه پرواز کنیم یا نه؟

انگاری دنبال بهونه واسه گریه بودم. صدای شهید نائینی بهونه بود من فقط دلم تنگ شده بود.

چقدر احمقانه و نا آگانه می خندیدیم. سردار خوش به حالت خیلی بعد از آقا نتونستی دنیا رو تحمل کنی ولی ما هنوز دلمون گریه های زیاد می خواد برای همتون و نمی‌دونیم بابت کدام شهید گریه کنیم. این صدای شیخه، اون یکی صدای مسئول اموزشه که سردار باهاش شوخی می‌کنه و این صدای خنده های خودمه که تو صوت افتاده. ای کاش زمان همونجا متوقف می شد. همون دو سه هفته قبل نه اسفند می موندیم و دنیا تموم می شد.

حالا متوجه شدم چرا قوه قضاییه پیام عدم کشت خشخاش فرستاد. بزرگوار مطلع بود قراره جوری ملت روانی بشن از دست مسئولین که تنها راه ادامه دادنشون مصرف خشخاش باشه. (باخت دادم. همون موقع که رفتم دانشگاه باید از کافه یه سه چهار لیوان خشخاش می‌گرفتم و میاوردم با خودم)